Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2024/849 K.2024/5618

İlk derece mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Mersin Cumhuriyet Başsavcılığının 26.11.2021 tarihli iddianamesi ile sanığın uyuşturucu veya uyarıcı madde ticareti yapma veya sağlama suçundan cezalandırılması istemi ile dava açılmıştır. 2. Mersin 6. Ağır Ceza Mahkemesinin 16.06.2022 tarihli ve 2021/449 Esas, 2022/228 Karar sayılı kararıyla sanığın uyuşturucu veya uyarıcı madde ticareti yapma veya sağlama suçundan 8 yıl 4 ay hapis ve 16.660,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

3. Adana Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin, 12.09.2022 tarihli ve 2022/2058 Esas, 2022/1334 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik sanık ve müdafinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Sanığın temyiz istemi, Üzerine atılı suçu işlemediğine, ele geçen maddenin saflık oranının tespit edilemediğine, narkotik ekiplerinin kendisine şiddet uyguladığına, ihbar varmış gibi gösterdiklerine, ele geçen maddenin kullanma sınırında olduğuna ilişkindir.

2. Sanık müdafiinin temyiz istemi, Mahkumiyete yeterli somut deli olmadığına, sadece sanık ikrarının mahkumiyete yeterli olmayacağına, maddi gerçeğin ortaya çıkarılması gerektiğine, ele geçen maddenin net miktarının belirlenmediğine, sanık hakkında 2 nci kez tekerrür hükümlerinin uygulanmaması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Dava konusu olay; sanığın uyuşturucu madde ticareti yaptığı iddiasına ilişkindir. 2. Dava dosyası içerisinde yer alan uzmanlık raporuna göre, sanığın bulunduğu ticari takside yapılan arama sonucunda ele geçen maddenin net 135 gram olup, sentetik kannobinoidler grubunda yer alan ADB-BUTINACA etken maddesi içerdiği belirlenmiştir. A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü Sanığın üzerine atılı suçun sübut bulduğu kabul edilerek mahkumiyetine karar verilmiştir. B.

Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü İlk derece Mahkemesince verilen hükümde hukuka aykırılık tespit edilmeyerek sanık ve müdafiinin istinaf isteminin esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

1. Yapılan istihbarati çalışmalarda, sanığın ticari araçla Adana ilinden Mersin iline doğu illerinden yüklü miktarda uyuşturucu madde getireceği duyumu üzerine, sanığın içinde bulunduğu ticari taksinin durdurulduğu ve önleme aramasına istinaden yapılan incelemede, sanığın aracın arka yolcu koltuğunda oturduğu ve ön yolcu koltuğunun arka cebinde bir poşetin içerisinde alınan uzmanlık raporuna göre net 130 gram olan içerisinde nikotin etken maddesi ile sentetik kannobinoidler grubunda yer alan ADB-BUTINACA etken maddesi içeren uyuşturucu maddenin ele geçirildiği,

sanığın alınan savunmasında ele geçen maddenin kendisine ait olduğunu ikrar ettiği olayda, sanık hakkında uyuşturucu madde getireceğine dair duyum olması, ele geçen maddenin kullanım sınırını aşması, söz konusu maddenin ele geçiriliş şekli ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde, sanığın üzerine atılı suçun sübut bulduğuna dair yerel mahkeme kararını doğru bulan Bölge Adliye Mahkemesi kararında usule aykırılık bulunmamış, sanık ve müdafiinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2. Sanık hakkında 2 nci kez tekerrür hükümleri uygulayan mahkeme kararında isabetsizlik görülmediğinden sanık müdafiinin bu konudaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Adana Bölge Adliye Mahkemesi

5. Ceza Dairesinin, 12.09.2022 tarihli ve 2022/2958 Esas, 2022/1334 Karar sayılı kararında sanık ve müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak,