Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2025/1638 K.2025/5366

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. Yargıtay Bozma İlâmı Tokat 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 20.04.2016 tarihli kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 16.11.2022 tarihli kararı ile seri muhakeme usulüne ilişkin değerlendirme yapılması zorunluluğu nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir. B. Yargıtay Bozma İlâmından Sonraki Yargılama Süreci Tokat

6. Asliye Ceza Mahkemesinin, 26.11.2024 tarihli ve 2024/110 Esas, 2024/46 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanun'un (5237 sayılı Kanun) 170/1-c, 62, 51. maddeleri uyarınca 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hapis cezasının ertelenmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri Sanık Müdafinin Temyiz İstemi Sanığın atılı suçu işlemediğine, yeterli delil olmadığına ve beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir. B. Değerlendirme ve Gerekçe

1. Sanığın üzerine atılı suçu 28.08.2015 tarihinde işlediği, sanık hakkında ilk mahkumiyet kararının 20.04.2016 tarihinde verildiği, Dairemiz 16.11.2022 tarihli bozma ilamından sonra Mahkemece seri muhakeme usulünün uygulanması amacıyla 27.12.2022 tarihli karar ile durma kararı verildiği, 24.04.2023 tarihinde ise sanığın seri muhakeme usulünün kabul edilmemesi nedeniyle kovuşturmaya yer olmadığına karar verildiği, bu tarihler arasında zaman aşımının durduğu, 31.10.2023 tarihinde basit yargılama usulünün uygulanması ile ikinci mahkumiyet hükmünün kurulduğu,

sanık müdafinin basit yargılama usulüne itirazı ile 26.11.2024 tarihli temyize tabi son mahkumiyet hükmünün kurulduğu ve verilen her bir mahkumiyet kararı ile zamanaşımı süresinin kesildiği gözetildiğinde, sanık hakkında 8 yıllık olağan ve 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı sürelerinin gerçekleşmediğinin anlaşılması karşısında, Tebliğnamedeki zamanaşımı nedeniyle kamu davasının düşürülmesi şeklindeki görüşe iştirak olunmamıştır.

2. Dava konusu olay, sanığın düğünde elinde bulunan tabanca ile yaklaşık altı yedi el ateş ettiği bu suretle atılı suçu işlediği iddiasına ilişkin olarak.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanaatin dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, olay, geçici muhafaza altına alma ve teslim tutanağı, uzmanlık raporları, tanık beyanları ve sanığın aşamalarda alınan savunmaları ile tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde.

Mahkemenin kabul ve uygulamasında isabetsizlik olmadığı suçun unsurlarının oluştuğu anlaşılmakla sanık müdafinin temyiz istemleri yerinde görülmemiş kararda dosya kapsamında eksik incelemenin bulunmadığı, mevcut deliller karşısında mahkumiyet kararının doğru olduğu anlaşıldığından, sanık müdafinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde düzeltme nedeni dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

Sanık hakkında kurulan hükümde, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 03.04.2018 tarihli ve 2017/853 Esas, 2018/135 Karar sayılı ve 09.02.2016 tarihli ve 2014/71 Esas, 2016/42 Karar sayılı kararları gözetildiğinde; bozma öncesi verilen ve sadece sanık tarafından temyiz edilen 20.04.2016 tarihli hükümde sanığın 4.500,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği gözetilmeden, bozma kararından sonra verilen 26.11.2024 tarihli son hükümde 5 ay ertelemeli hapis cezasına hükmolunarak 1412 sayılı Kanun'un 326/ son hükmü uyarınca kazanılmış hak kuralının ihlal edilmesi,

hukuka aykırı bulunmuş ancak bu hususun Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

III. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Tokat

6. Asliye Ceza Mahkemesinin, 26.11.2024 tarihli ve 2024/110 Esas, 2024/46 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün 1412 sayılı Kanun’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322. maddesi gereği düzeltilmesi mümkün görülmekle, hükmün (6) nolu paragrafından sonra gelmek üzere ''1412 sayılı Kanun'un 326/son maddesi uyarınca sanığın cezasının 4.500,00 TL adli para cezası üzerinden infazına,'' ibarelerinin eklenmesi suretiyle hükmün, Tebliğnameye aykırı olarak,