Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2025/1639 K.2025/5117

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

A. İlk Derece Mahkemesi Kararı 1.Niğde 6. Asliye Ceza Mahkemesinin, 19.07.2023 tarihli ve 2021/377 Esas, 2023/387 Karar sayılı kararıyla sanığın çocuğa karşı kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86/1, 3-a,b. 87/1-d, 62/1 ve 53/1-2-3. maddeleri uyarınca 5 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarının uygulanmasına karar verilmiş; karar, sanık tarafından istinaf edilmiştir. 2.Akabinde. Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi

1. Ceza Dairesinin, 21.02.2024 tarihli ve 2023/2537 Esas, 2024/394 Karar sayılı kararı ile özetle "...Sanığın eyleminin çocuğa karşı eziyet suçunu oluşturduğu, katılan çocuğun beyanına başvurulması gerektiği, yargılama giderlerinin hesabında maddi hata yapılması ve katılan çocuğun gerekçeli karar başlığında mağdur olarak gösterilmesi..." nedenleriyle sanık hakkında kurulan hükmün bozulmasına karar verilmiştir. 3.Akabinde. Niğde

6. Asliye Ceza Mahkemesinin, 14.10.2024 tarihli ve 2024/176 Esas, 2024/524 Karar sayılı kararıyla sanığın çocuğa karşı eziyet suçundan 5237 sayılı Kanun'un 96/2-a-b, 53. maddeleri uyarınca sanığın 6 yıl hapis cezasıyla cezalandırılmasına ancak bozma ilamı öncesindeki kazanılmış hakkı gözetilerek 5 yıl hapis cezasıyla cezalandırılmasına karar verilmiş; karar, sanık tarafından istinaf edilmiştir. B. Bölge Adliye Mahkemesi Kararı Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi

1. Ceza Dairesinin, 05.12.2024 tarihli ve 2024/3090 Esas, 2024/2458 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanığın istinaf başvurusunun özetle "...1)-Kazanılmış hakkın uygulanmasında hata yapıldığı,...2)-Dairemizin bozma ilamında belirtilmiş olmasına rağmen yargılama giderlerinin hesaplanmasında maddi hata yapıldığı anlaşılmış ise de;

bu hususun CMK'nın 280/1-a maddesi uyarınca dairemizce düzeltilebilir bir hata olduğu değerlendirilmekle;..." gerekçesiyle" Mahkememizin 2021/377 Esas, 2023/387 Karar sayılı dosyasında sanık hakkında verilen mahkumiyet kararına karşı sadece sanık tarafından istinaf kanun yoluna başvurulduğu, aleyhe istinaf bulunmadığı,

sanık hakkında verilen 5 yıl hapis cezasının sanık lehine usuli kazanılmış hak teşkil ettiği anlaşılmakla sanığın neticeten 5 YIL HAPİS CEZASI İLE CEZALANDIRILMASINA, Devlet Hazinesi'nden yapılan 18 adet tebligat gideri 996,00-TL, 3 adet posta gideri 51,20 TL toplamda olan toplamda 1047,20 TL, yargılama giderinin karar sonrası giderler ile birlikte Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanunun 106. maddesindeki terkin edilmesi gereken tutardan az olması halinde Ceza Muhakemesi Kanununun 324. maddesinin 4. fıkrasının 2. cümlesi gereğince Devlet Hazinesi'ne YÜKLENMESİNE,

aksi takdirde Ceza Muhakemesi Kanununun 325. maddesinin 1. fıkrası gereğince sanığa YÜKLENMESİNE, " İbarelerinin hükümden çıkartılarak yerine; " Sanık hakkında verilen mahkumiyet kararına karşı sadece sanık tarafından istinaf kanun yoluna başvurulduğu,

aleyhe istinaf bulunmadığı ve sanık hakkında verilen hapis cezasının sanık lehine kazanılmış hak teşkil ettiği anlaşılmakla CMK'nın 283/1 maddesi uyarınca sanığın cezasının 5 YIL HAPİS CEZASI OLARAK İNFAZINA, Dosya içerisinde belgelendirilen 740-TL davetiye gideri, 30-TL e-tebligat gideri, 51,20-TL posta gideri, 100-TL adli tıp gideri ve 3500-TL rapor sevk ücreti giderinden ibaret toplam 4421,20-TL yargılama giderinin sanıktan tahsil edilerek hazineye gelir kaydına , yerel mahkemece verilen hükümden sonra yapılan gerekçeli karar ve dilekçe tebliğlerine ilişkin giderlerin yerel mahkemece infaz aşamasında resen gözetilmesine,

" ibaresinin eklenilmesi" şeklinde düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri Sanığın Temyiz İstemi Suç işleme kastının bulunmadığına ve beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir. B. Değerlendirme ve Gerekçe Dava dosyası kapsamına göre, sanığın sistematik ve sürekli şekilde öz çocuğu olan katılan ...'ın kafasını duvara vurduğu, kusmuğunu geri içirdiği, deterjanlı su içirdiği, soğuk su ile yıkadığı ve çıplak yatırdığı iddialarına ilişkin olarak.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, iddia, savunma, tanık beyanları, katılan çocuğun beyanları, adli görüşme değerlendirme raporu, Çocuk İhmal ve İstismarı Değerlendirme, Araştırma ve Tedavi raporu, hastane raporları ile tüm dosya kapsamına göre eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdani kanaatin dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği tespit edilmiştir.

5237 sayılı Kanun'un "cezanın belirlenmesi" başlıklı 61/1. maddesinde belirtilen kriterler ile aynı Kanun'un 3/1. maddesinde ifade edilen cezada "orantılılık ilkesi" nazara alındığında temel cezanın alt sınırdan uzaklaşılarak belirlenmesinin, dosya kapsamıyla örtüşen gerekçelerle takdiri indirim hükmünün uygulama dışı bırakılmasının isabetli olduğu anlaşıldığından, sanığın temyiz istemleri yerinde görülmemiş, Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır.

III. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi

1. Ceza Dairesinin, 05.12.2024 tarihli ve 2024/3090 Esas, 2024/2458 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden, 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi uyarınca Tebliğname’ye uygun olarak oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Niğde