Karar Özeti
8. Ceza Dairesi 2025/281 E. , 2025/3404 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2018/1175 E., 2020/210 K. HÜKÜM : Mahkumiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; temyiz edilebilir olduğu, temyiz
Karar Detayı
8. Ceza Dairesi 2025/281 E. , 2025/3404 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2018/1175 E., 2020/210 K. HÜKÜM : Mahkumiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ A. İlk Derece Mahkemesi Kararı Konya 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 15.05.2018 tarihli ve 2017/1210 Esas, 2018/829 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 191/1, 43/1, 62, 53. maddeleri uyarınca 2 yıl 1 ay hapis cezasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. B. Bölge Adliye Mahkemesi Kararı Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 19.02.2020 tarihli ve 2018/1175 Esas, 2020/210 Karar sayılı kararı ile ilk derece mahkemesi kararı kaldırılarak 5237 sayılı Kanun'un 191/1-10, 62, 53. maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. II. TEMYİZ A.Temyiz Sebepleri Sanığın Temyiz İstemi Olay yerinin camiye yakın olduğunu belirtilmiş ise de otobüsten inip evine giderken polislerin durdurduğunu, cami çevresinde uyuşturucu madde kullanmadığına, hakkında fazla ceza uygulandığına ilişkindir. B. Değerlendirme ve Gerekçe Dava dosyası kapsamına göre, sanığın önleme arama kararına istinaden üst aramasında çorap için de uyuşturucu madde ele geçirdiği, böylece sanığın atılı suçu işlediği iddiasına ilişkin olarak; Bölge Adliye Mahkemesi gerekçeli karar başlığında suç tarihinin “19.06.2016” olarak yazılması gerekirken “01.09.2017” şeklinde yanlış gösterilmesi, mahallinde düzeltilebilir yazım hatası olarak kabul edilmiştir. Olayın intikal şekli, sanığın otobüs durağında beklemekte olduğuna dair tutanak, sanığın aşamalardaki savunmaları, kolluk tutanakları, ekspertiz raporu, ele geçen uyuşturucu maddelerin miktarları ve tüm dava dosyası kapsamına göre, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanaatin dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfının ve yaptırımın doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından sanığın temyiz sebeplerinin incelenmesinde Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır. III. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 19.02.2020 tarihli ve 2018/1175 Esas, 2020/210 Karar sayılı kararına yönelik sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Konya 1. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 29.04.2025 tarihinde karar verildi. ...
Özgün Analiz
Olay Özeti: Sanık, önleme arama kararına istinaden yapılan üst aramasında çorabının içinde uyuşturucu madde ele geçirilmesi üzerine kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan Konya 1. Asliye Ceza Mahkemesince TCK 191/1, 43/1, 62 ve 53. maddeleri uyarınca 2 yıl 1 ay hapse mahkûm edilmiş; Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesi bu hükmü kaldırarak TCK 191/1-10, 62 ve 53. maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezasına hükmetmiştir. Sanık temyizde otobüsten inip evine giderken durdurulduğunu, cami çevresinde madde kullanmadığını ve cezanın fazla olduğunu savunmuştur.
Hukuki İlke: Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin yanlış yazılması (19.06.2016 yerine 01.09.2017) tek başına bozma nedeni değildir; mahallinde düzeltilebilir yazım hatası sayılır. Suçun ibadethane yakınında işlenmesine bağlı nitelikli hâlin (TCK 191/1-10) uygulanması, olayın intikal şekli, tutanaklar ve ekspertiz raporuyla desteklendiğinde suç vasfı ve yaptırım doğru belirlenmiş kabul edilir.
Uygulama Sonucu: Onama: Bölge adliye mahkemesinin cezayı 2 yıl 6 aya çıkaran kararında hukuka aykırılık görülmemiş, temyiz istemi CMK 302/1 gereği esastan reddedilerek hüküm oy birliğiyle onanmıştır.
Dava Strateji Notu: Cami gibi ibadethane çevresinde yakalanma, kullanım amaçlı bulundurmada dahi cezayı ağırlaştıran sonuç doğurur; savunmanın mesafe ölçümü, yakalama noktası ve güzergâh konusunda keşif veya tutanak itirazıyla nitelikli hâlin koşullarını tartıştırması gerekir, karar başlığındaki tarih hatası gibi şekli yanlışlara dayanmak sonuç getirmez.