Yargıtay 8. Ceza Dairesi — Kasten Öldürme Kararı (E.2025/3554 K.2025/6025)

Denizli 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 13.11.2019 tarihli kararı ile sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın almak, kabul etmek, bulundurmak veya kullanmak suçundan 2 yıl 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, sanık hakkında Denizli

4. Asliye Ceza Mahkemesinin 2017/376 Esas, 2017/690 Karar sayılı dava dosyasında verilen 2 yıl 1 ay hapis cezasının mahsubu ile sanığın neticeten 1 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir. B. Bölge Adliye Mahkemesi Kararı Denizli 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 13.11.2019 tarihli kararı hakkında Cumhuriyet savcısı tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine, Antalya Bölge Adliye Mahkemesi

5. Ceza Dairesinin, duruşma açılarak verilen, 10.02.2021 tarihli kararı ile ilk derece mahkemesi kararı kaldırılarak, sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın almak, kabul etmek, bulundurmak veya kullanmak suçundan 2 yıl 1 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve hapis cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ

A.Temyiz Sebepleri Sanığın Temyiz İstemi Uyuşturucu madde kullanmadığına, lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine ilişkindir. B. Değerlendirme ve Gerekçe Dava dosyası kapsamına göre, sanığın arkadaşı ...'nin kasten yaralanması olayı ile ilgili başlatılan soruşturmada, ...'nin sanık ile uyuşturucu madde kullandıklarına dair beyanı üzerine, sanığın idrarında yapılan incelemede uyuşturucu madde tespit edildiği, bu şekilde sanığın atılı suçu işlediği iddiasına ilişkin olayda.

Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinden yapılan incelemede; sanık hakkında düzenlenen iddianamede 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 191/6. maddesi uyarınca doğrudan dava açılmasına esas alındığı belirtilen Denizli

4. Asliye Ceza Mahkemesinin 2017/376 Esas, 2017/690 Karar sayılı dava dosyasında 27.04.2016 tarihinde verilen kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının itiraz merci ve süresi ile ihtaratlarının usule uygun olduğu, bu kararın sanığa usulüne uygun olarak tebliğ edildiği, karara itiraz edilmemesi üzerine kararın 24.06.2016 kesinleştiği, kesinleşmeden sonra sanık hakkında denetimli serbestlik hükümlerinin uygulanmasına başlanıldığı,

sanığın denetim süresi içerisinde 12.10.2016 ve 27.12.2016 tarihlerinde yeniden uyuşturucu madde kullanması nedeniyle, 191/5. maddesi uyarınca bu eylemler ihlal kabul edilip hakkında iddianame düzenlenip yargılaması yapılarak, atılı suçtan mahkumiyetine karar verildiği anlaşılmakla; tebliğnamedeki, sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 191/5. maddesinin uygulama şartlarının varlığı araştırılması gerektiğinden bahisle bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

Olayın intikal şekli, sanığın aşamalardaki savunmaları, sanığın idrar örneğinde yapılan incelemeye ilişkin rapor ve tüm dava dosyası kapsamına göre, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanaatin dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı,

eyleme uyan suç vasfının ve yaptırımın doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından sanığın temyiz talebi yerinde görülmemiş, kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır.

III. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, Antalya Bölge Adliye Mahkemesi

5. Ceza Dairesinin, 10.02.2021 tarihli ve 2021/171 Esas, 2021/200 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Denizli