Yargıtay 8. Ceza Dairesi — Kasten Öldürme Kararı (E.2025/3888 K.2025/7377)

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında bozma üzerine verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. Yargıtay Bozma Kararı Gündoğmuş Asliye Ceza Mahkemesinin, 07.11.2013 tarihli kararının Cumhuriyet savcısı ve şikayetçi Hazine vekili tarafından temyizi üzerine Yargıtay

8. Ceza Dairesinin 24.05.2017 tarihli 2016/7125 Esas ve 2017/5946 Karar sayılı kararı ile "...Duruşmadan usulune uygun haberdar edilmeyen şikayetçi Hazine'nin gerekçeli kararın tebliği üzerine hükmü temyiz ettiği anlaşıldığından şikayetçi kurumun 5271 sayılı CMK.nun 260/1. madde ve fıkrası uyarınca yasa yollarına başvurma hakkı bulunduğu belirlenerek yapılan incelemede.

Şikayetçi Maliye Hazinesi davadan haberdar edilip delillerini sunma ve davaya katılma olanağı sağlanarak sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden, yargılamaya devamla hüküm kurulması suretiyle CMK.nun 233/1. ve 234. maddelerine aykırı davranılması..." kanuna aykırı olduğu gerekçesiyle bozulmasına karar verilmiştir. B.

Yargıtay Bozma Kararından Sonraki Yargılama Süreci Gündoğmuş Asliye Ceza Mahkemesinin 16.10.2024 tarihli ve 2024/108 Esas ve 2024/ 109 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında hakkı olmayan yere tecavüz suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 154/2 delaletiyle 154/1, 62, 52, 53. maddeleri uyarınca 5 ay hapis ve 80 Türk Lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri Sanığın temyiz sebepleri; kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, isnat edilen suçun zamanaşımına uğradığına, düşme kararı verilmesi gerektiğine, suç işleme kastı bulunmadığına, savunma hakkının kısıtlandığına, lehe hükümlerin uygulanmama gerekçelerinin yerinde olmadığına, mahkemenin hukuki nitelendirmesinin hatalı olduğuna, re'sen belirlenecek nedenlerle kararın kaldırılması gerektiğine ilişkindir. B.

Değerlendirme ve Gerekçe Sanık hakkında Gündoğmuş Asliye Ceza Mahkemesinin 2017/79 Esas, 2017/58 Karar sayılı kararı ile hakkı olmayan yere tecavüz suçundan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, kararın 21.02.2018 tarihinde kesinleştiği, denetim süresinin bu tarihten itibaren başladığı, 5271 sayılı Kanun'un 231/11. maddesine göre denetim süresi içerisinde kasten yeni bir suç işlenmesi halinde hükmün açıklanacağının düzenlendiği,

ihbara konu Gündoğmuş Asliye Ceza Mahkemesinin 2023/41 Esas, 2023/103 Karar sayılı dosyasındaki suç tarihinin gerekçeli karar başlığında 24.11.2022 tarihi olarak belirtilmesine rağmen sözkonusu kararın istinaf incelemesini yapan Antalya Bölge Adliye Mahkemesince suç tarihinin 31.03.2023 olarak belirlendiği ve kesinleşme şerhinde de 31.03.2023 olarak suç tarihinin belirtildiği, buna göre 5 yıllık denetim süresi tamamlandıktan sonra işlenen suç nedeniyle yapılan ihbar üzerine hükmün açıklama koşulları oluşmadığı anlaşılmakla, ihbara konu suç tarihinin tereddüte yer vermeyecek şekilde araştırılarak,

3091 sayılı Kanun'a aykırılık suçunda Yargıtay'ın yerleşik içtihatlarına göre 2. men kararının usulüne uygun olarak infaz edildiği tarihin suç tarihi olarak kabul edildiği hususu da gözetilerek ve sanığın adli sicil kaydında yer alan diğer ilamlar da değerlendirilerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması hukuka aykırı bulunmuştur. Kabul ve uygulamaya göre ise.

Sanık hakkında hakkı olmayan yere tecavüz suçu ile ilgili olarak. Anayasa Mahkemesi'nin, 02.08.2022 tarih ve 31911 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 21.04.2022 tarih ve 2020/87 Esas, 2022/44 sayılı Kararı ile.

5271 sayılı Kanun'a 17.10.2019 tarih ve 7188 sayılı Kanun'un 31 inci maddesiyle eklenen geçici 5 inci maddenin (d) bendinde yer alan ''...kovuşturma evresine geçilmiş, hükme bağlanmış...'' ibaresinin ''... seri muhakeme usulü...'' yönünden Anayasa'ya aykırı olduğuna ve iptaline karar verilmiş olması ve yargılama konusu suçun seri yargılama usulüne tabi olması karşısında sanık hakkında 5271 sayılı Kanun'un 250 nci maddesinde düzenlenen seri muhakeme usulünün uygulanabilmesi için yerel mahkemece dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığına tevdi edilmesinde zorunluluk bulunduğu anlaşılmıştır.

III. KARAR