Yargıtay 8. Ceza Dairesi — Kasten Öldürme Kararı (E.2025/3576 K.2025/6148)

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanıklar hakkında bozma ilamı üzerine verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmiştir.

I. HUKUKİ SÜREÇ

A. Yargıtay Bozma Kararı Karaman 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 26.02.2019 tarihli kararının istinaf edilmesi üzerine, Konya Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesi tarafından verilen mahkumiyet ve istinaf başvurusunun esastan reddi kararlarının sanıklar müdafiileri tarafından temyizi sonrasında, Yargıtay

8. Ceza Dairesinin 04.04.2024 tarihli 2021/16932 Esas 2024/3064 Karar sayılı kararı ile " ...sanıkların eylemlerinin kül halinde silahla birden fazla kişi ile birlikte cebir tehdit veya hile kullanarak kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu oluşturacağı kabul edilerek mahkumiyet hükmü verilmiş ise de; iddianamede anlatılan katılan ...'in evine ateş edilmesi eyleminin, katılan ...'e yönelik kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun unsuru olmadığı,

ayrı bir eylem olup farklı suçları oluşturduğu gözetilmeksizin ve hangi mağdura ya da mağdurlara yönelik eylem ya da eylemlerden hüküm kurulduğuda belirtilmeksizin Bölge Adliye Mahkemesince yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi, hukuka aykırı bulunmuştur." şeklindeki gerekçe ile bozulmasına karar verilmiştir. B. Bozmadan Sonraki Yargılama Süreci Bozma üzerine Konya Bölge Adliye Mahkemesi

7. Ceza Dairesinin 09.09.2024 tarih ve 2024/771 Esas, 2024/1224 Karar sayılı kararı ile.

Sanık ... hakkında katılan ...'ye yönelik cebir tehdit veya hile kullanarak kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 109/2, 109/3-a, 109/3-b, 62 ve 53. maddeleri uyarınca 3 yıl 9 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, katılan ...'e yönelik silahla tehdit suçundan ise 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 106/2-a, 106/2-c, 62 ve 53. maddeleri uyarınca 1 yıl 10 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, sanığın kazanılmış hakkı nedeniyle toplam cezasının 3 yıl 9 ay üzerinden infazına,

Sanık ... hakkında katılan ...'ye yönelik cebir tehdit veya hile kullanarak kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 38. maddesi delaletiyle 109/2, 109/3-a, 109/3-b, 62 ve 53. maddeleri uyarınca 3 yıl 9 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve sanık hakkında ikinci kez tekerrür hükümlerinin uygulanmasına, katılan ...'e yönelik silahla tehdit suçundan ise 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 38. maddesi delaletiyle 106/2-a, 106/2-c, 62 ve 53. maddeleri uyarınca 1 yıl 10 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına,

hak yoksunluklarına ve sanık hakkında ikinci kez tekerrür hükümlerinin uygulanmasına, sanığın kazanılmış hakkı nedeniyle toplam cezasının 3 yıl 9 ay üzerinden infazına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri Sanık ...'ın temyiz istemi Olayla ilgisinin olmadığına, delil bulunmadığına, beraatini ve lehe olan hükümlerin uygulanmasını istediğine ilişkindir. Sanık ...'in temyiz istemi Kimseyi darp etmediğine ve alıkoymadığına, suçsuz olup beraatini istediğine ilişkindir.

Sanık ... müdafiinin temyiz istemi Kişi hürriyetinden yoksun kılma suçunun unsurlarının oluşmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine, kesin ve somut delil bulunmadığına, kararın bozulması gerektiğine ilişkindir. B.

Değerlendirme ve Gerekçe Dava dosyası kapsamına göre, taraflar arasında daha önce gerçekleşen kasten yaralama olayı nedeniyle husumet oluştuğu, suç tarihinde sanık ...' ın azmettirmesi ile temyiz dışı sanık ... ve sanık ...'in fikir ve eylem birliği içerisinde ortak karar alarak intikam almak saikiyle silah zoruyla katılan ...'yi araca bindirdikten sonra diğer sanık ... 'nin yanına götürdükleri, burada sanıklar ... ve ...' ın, katılanı darp ettikleri, eylem sonucu katılan ...'nin basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaralandığı,

husumete konu yaralama eylemini gerçekleştiren kişinin adresini söylemesi için silahla korkutarak baskı yaptıktan sonra sanık ... ve temyiz dışı sanık ...'in katılanı tekrar araca bindirdikleri, katılanın evi göstermesinden sonra araçtan indirildiği, sanık ... ' nin yönlendirmesi ve azmettirmesi ile sanık ... ve temyiz dışı sanık ...'in bu kez araçla diğer katılan...'nin evinin önüne geldikleri, temyiz dışı sanık ...'in eve doğru birkaç el ateş ettikten sonra araçla olay yerinden uzaklaştıkları, eylem sonucu ikametin camlarının kırıldığı ve ikametin cephesinin zarar gördüğü,

sanık ... 'nin azmettirici sıfatıyla diğer sanık ...'ın ise asli fail sıfatıyla atılı suçları işledikleri iddiasına ilişkin olarak; olay tutanakları, 03.07.2017 tarihli olay yeri inceleme raporu, katılan....'ya ait 03.07.2017 tarihli adli rapor, katılanların ve tanıkların beyanları, sanıkların savunmaları birlikte değerlendirildiğinde; yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı,

vicdani kanaatin dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği, 5237 sayılı Kanun’un cezanın belirlenmesi başlıklı 61/1. maddesinde belirtilen kriterler ile aynı Kanun'un 3/1. maddesinde ifade edilen cezada orantılılık ilkesi nazara alındığında temel cezanın alt sınırdan uzaklaşılarak belirlenmesinin isabetli olduğu anlaşıldığından, sanıklar ve sanık ... müdafiinin temyiz istemleri yerinde görülmemiş, Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır.

III. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Konya Bölge Adliye Mahkemesi

7. Ceza Dairesinin 09.09.2024 tarihli ve 2024/771 Esas, 2024/1224 Karar sayılı kararında, sanıklar ve sanık ... müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden, 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi uyarınca Tebliğname’ye uygun olarak oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Karaman