Karar Özeti
8. Ceza Dairesi 2025/5340 E. , 2026/2383 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2025/401 E., 2025/424 K. SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma HÜKÜM : İstinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir o
Karar Detayı
8. Ceza Dairesi 2025/5340 E. , 2026/2383 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2025/401 E., 2025/424 K. SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma HÜKÜM : İstinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I.HUKUKİ SÜREÇ A. İlk Derece Mahkemesi Kararı İskenderun 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 04.12.2024 tarihli ve 2024/227 Esas, 2024/447 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında uyuşturucu ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188/3-4/a, 58, 52... . maddeleri uyarınca 15 yıl hapis ve 30.000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. B. Bölge Adliye Mahkemesi Kararı Adana Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesinin, 04.03.2025 tarihli ve 2025/401 Esas, 2025/424 Karar sayılı kararı ile, sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan ve re'sen de istinafa tabi olan hükümdeki hukuka aykırılık düzeltilerek, hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir. II. TEMYİZ A. Temyiz Sebepleri Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi Sanığın uyuşturucu maddeyi ticaret değil kullanma maksadı ile bulundurduğuna, sanık lehine olan delillerin dikkate alınmadığına, eksik inceleme yapıldığına, tanık ifadeleri arasında çelişki bulunduğuna, tutanak mümzilerinin dinlenmediğine, ele geçirilen maddenin kişisel kullanım sınırında kaldığına, sanığın uyuşturucu madde ticareti yaptığına dair mahkûmiyetine yeterli her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil elde edilemediğine, kararın usul ve kanuna aykırı olduğuna ilişkindir. B. Değerlendirme ve Gerekçe Dava dosyası kapsamına göre, sanık hakkında uyuşturucu sattığına yönelik edinilen bilgi üzerine sanığın kullanıcı tanık ...'a uyuşturucu madde satarken görüldüğü ve ikametinde yapılan aramada da ticari mahiyette uyuşturucu made ele geçirildiği ve sanığın bu suretle uyuşturucu madde ticareti yaptığı iddiasına ilişkin olarak; 1. Sanığın kullanıcı tanığa uyuşturucu madde verdiğinin görülmüş olması, sanığın uyuşturucu madde sattığına yönelik ihbar, sanığın üzerinde ele geçirilen telefonun incelenmesinde uyuşturucu ticaretine karine teşkil eden mesajlaşmalar ve sanığın savunmasına yazışmaların uyuşturucu maddeye ilişkin olduğuna ilişkin tevil yoluyla ikrarı, tanık ...'ın yere attığı uyuşturucu maddeyi sanıktan aldığını ve buna ilişkin ödemeyi banka yoluyla yaptığını beyan ederek ödemeye ilişkin dekont sunması bir bütün olarak değerlendirildiğinde; yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdani kanaatin dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin temyiz istemleri yerinde görülmemiş, Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır. 2. 04.06.2025 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 7550 sayılı Kanun'un 14. maddesiyle değişik 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un (5275 sayılı Kanun) 108/3. maddesi uyarınca ikinci defa tekerrür hükümlerinin uygulanması durumunda birinci fıkradaki koşullu salıverilme sürelerinin uygulanacağının düzenlendiği dikkate alındığında, ikinci defa mükerrir olan sanık hakkında koşullu salıverilme hükümlerinin uygulanmamasına karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuş ancak bu hususun Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülmüştür. III. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Adana Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesinin, 04.03.2025 tarihli ve 2025/401 Esas, 2025/424 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 303 üncü maddesi gereği İlk Derece Mahkemesi hükmünün, tekerrür ile ilgili kısmından "5275 sayılı yasa 108/3 maddesi gereğince İkinci defa tekerrür hükümlerinin uygulandığından sanık hakkında koşullu salıverilme hükümlerinin uygulanmamasına", ibaresinin çıkarılması suretiyle, Tebliğname’ye uygun olarak oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca İskenderun 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Adana Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 19.02.2025 tarihinde karar verildi. ...
Özgün Analiz
Olay Özeti: Uyuşturucu sattığı yönünde edinilen bilgi üzerine izlenen sanık, kullanıcı bir tanığa uyuşturucu madde satarken görülmüş ve ikametinde ticari mahiyette madde ele geçirilmişti; İskenderun 2. Ağır Ceza Mahkemesi uyuşturucu madde ticaretinden 15 yıl hapis ve 30.000 TL adli para cezasına hükmetti, istinaf düzeltilerek esastan reddedildi. Temyizde müdafi, maddenin kişisel kullanım sınırında kaldığını ve delil yetersizliğini ileri sürdü.
Hukuki İlke: Kullanıcı tanığa satışın bizzat görülmesi, telefon incelemesinde ticarete karine teşkil eden mesajlaşmalar, sanığın yazışmalara ilişkin tevil yollu ikrarı ve tanığın banka dekontuyla desteklenen ödeme beyanı bir bütün olarak değerlendirildiğinde ticaret kastı sabittir; ayrıca 7550 sayılı Kanun'un 14. maddesiyle değişik 5275 sayılı Kanun'un 108/3. maddesi uyarınca ikinci defa tekerrürde artık koşullu salıverilme birinci fıkradaki sürelere göre uygulanır, tamamen kapatılamaz.
Uygulama Sonucu: Daire suçun sübutuna ilişkin temyiz itirazlarını reddetti; ancak ikinci kez mükerrir sanık hakkında koşullu salıverilme hükümlerinin uygulanmamasına karar verilmesini infaz kanunundaki değişikliğe aykırı bularak bu ibareyi hükümden çıkardı ve hükmü düzelterek onadı.
Dava Strateji Notu: Uyuşturucu dosyalarında infaz rejimine ilişkin sonradan yürürlüğe giren lehe değişiklikler (burada 04.06.2025 tarihli 7550 sayılı Kanun'un koşullu salıverilme düzenlemesi) temyizde re'sen dikkate alınabilmektedir; müdafi hükümdeki 'koşullu salıverilme uygulanmaz' ibarelerini güncel infaz mevzuatıyla karşılaştırmalıdır. Sübut yönünden ise kullanıcı tanık beyanının banka dekontu gibi objektif delille desteklendiği dosyalarda ticaret vasfını çürütmek güçtür.