Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2025/814 K.2026/2674

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz dilekçelerininde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, Sanık müdafinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 299/1. maddesi gereği takdiren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

A. İlk Derece Mahkemesi Kararı Mersin 6. Ağır Ceza Mahkemesinin, 14.07.2023 tarihli ve 2023/150 Esas, 2023/241 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188/3, 188/4-a, 52, 53, 54... . maddeleri uyarınca 15... ay hapis ve 33.000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir. B.

Bölge Adliye Mahkemesi Kararı Adana Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin, 18.09.2023 tarihli ve 2023/1842 Esas, 2023/1109 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında, İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık ve müdafinin istinaf başvurusu üzerine hükmün bozulmasına ve kararın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir. Bozma kararı üzerine Mersin

6. Ağır Ceza Mahkemesinin, 08.10.2024 tarihli ve 2023/298 Esas, 2024/301 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 188/3, 188/4-a, 52, 53, 54... . maddeleri uyarınca 15... ay hapis ve 33.000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir. Mersin

6. Ağır Ceza Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık ve müdafinin istinaf başvuruları üzerine Adana Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin, 25.11.2024 tarihli ve 2024/2954 Esas, 2024/2037 Karar sayılı kararı ile istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun'un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri Sanık Müdafinin Temyiz İstemi Sanığın üzerine atılı suçu işlediğine yönelik yeterli delil bulunmadığına ve ele geçen uyuşturucu maddelerin kişisel kullanım sınırında olduğuna ilişkindir. B.

Değerlendirme ve Gerekçe Dava konusu olayda, kolluk birimleri tarafından sanığın ikametinde uyuşturucu madde sattığı yönünde bilgiler elde edilmesi üzerine kolluk birimlerince fiziki takip yapıldığı, yapılan takipte sanığın ikametine tanık ..'ın geldiği, sanığın ikametin dışında bekleyen ..'a bir şey verdiğinin görüldüğü, ayrıca sanığın ikametinde usulüne uygun olarak yapılan aramada uyuşturucu madde ele geçirildiği, sanığın ele geçen uyuşturucu maddeleri kullanım amacı dışında bulundurduğu iddiasına ilişkin olarak.

1.Yapılan yargılamaya göre, olayın intikal şekli, sanık savunmaları, uyuşturucu maddelerin ele geçirilmesine yönelik ikamet arama tutanağı, ele geçen uyuşturucu maddelere ilişkin uzmanlık raporu, sanığın telefon incelemesinde uyuşturucu madde ticaretine ilişkin mesaj kayıtlarının tespit edilmesi ve tüm dava dosyası kapsamındaki delillere göre, sanığın ikametinden ele geçirilen uyuşturucu madde çeşitliliği ve paketlenmiş bir şekilde bulunması nazara alındığında sanığın söz konusu maddeleri kullanım amacı dışında bulundurmak sureti ile üzerine atılı suçu işlediğinin sabit olduğu,

yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdani kanaatin dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık ve müdafinin temyiz istemleri yerinde görülmemiş, Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararda düzeltme nedeni dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. 04.06.2025 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 7550 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un (7557 sayılı Kanun) 14. maddesiyle değişik 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 108/3. maddesi uyarınca ikinci defa tekerrür hükümlerinin uygulanması durumunda birinci fıkradaki koşullu salıverilme sürelerinin uygulanacağının düzenlendiği dikkate alındığında,

ikinci defa mükerrir olan sanık hakkında koşullu salıverilme hükümlerinin uygulanmasına yer olmadığına ibaresinin yazılması hukuka aykırı görülmüşse de bu hususun Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

III. KARAR

Gerekçe bölümünün (2) nolu bendinde açıklanan nedenle sanık ve müdafinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Adana Bölge Adliye Mahkemesi

5. Ceza Dairesinin, 25.11.2024 tarihli ve 2024/2954 Esas, 2024/2037 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302. maddesinin ikinci fıkrası gereği, BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 303. maddesi gereği İlk Derece Mahkemesi kararının hüküm fıkrasının mükerrirlik uygulamasına ilişkin kısımda yer alan "5275 sayılı Kanunun 108/3 maddesi uyarınca sanık hakkında koşullu salıverme hükümlerinin uygulanmasına yer olmadığına" ibaresinin hükümden çıkartılarak İlk Derece Mahkemesi hükmündeki hukuka aykırılığın DÜZELTİLEREK, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak,