Yargıtay 8. Hukuk Dairesi E.2024/693 K.2024/2884

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesi tarafından verilen hükme karşı davalı Hazine vekili tarafından istinaf kanun yoluna başvurulması üzerine Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesince, istinaf başvurusunun kabulüne ve İlk Derece Mahkemesinin kaldırılması suretiyle yeniden hüküm tesisine şeklinde karar verilmiş olup bu kez davalı Hazine vekili tarafından Bölge Adliye Mahkemesi kararı temyiz edilmiş olmakla; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

KARAR

Kullanım Kadastrosu sırasında, ... ilçesi ... köyü çalışma alanında bulunan 148 ada 701, 718, 736 ve 799 parsel sayılı sırasıyla 8104,48, 2951,59, 1767,01, 2658,43 metrekare yüzölçümündeki taşınmazlar, kadastro tutanağının beyanlar hanesine, " 6831 sayılı Orman Kanunu (6831 sayılı Kanun) 2/B maddesi uyarınca orman sınırları dışına çıkarıldığı ve 1995'ten itibaren ...'in fiili kullanımında bulunduğu " şerhi yazılarak, Hazine adına tespit ve tescil edilmiştir.

Davacı ... dava dilekçesinde; ... ilçesi ... köyü çalışma alanında bulunan 148 ada 701, 718, 736 ve 799 parsel sayılı taşınmazların müşterek muristen intikal ettiğini ve tüm mirasçıların hak sahibi olduğunu ileri sürerek, hak sahibi olduğunun tespitini talep etmiştir.

İlk Derece Mahkemesince yapılan yargılama sonunda, 10.07.2018 tarihli ve 2017/214 Esas, 2018/177 Karar sayılı kararla davanın kabulüne karar verilmiş; bu kararın davalı Hazine vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesinin 21.02.2019 tarihli ve 2018/946 Esas, 2019/173 Karar sayılı kararıyla; " Taşınmazın mülkiyeti Hazineye ait olduğuna göre, ileri sürülen zilyetlik iddiasının Hazineye karşı da kanıtlanması gerektiği, ne var ki, mahkemece, taşınmaz üzerinde kimin zilyet olduğunun tespiti için keşif yapılmadığı, çekişmeli taşınmaz üzerindeki kullanım durumunun yöntemince araştırılmadığı,

gerçek kişi davalının kabul beyanı ve duruşmada dinlenen tanık beyanları ile yetinilerek karar verilmesinin hatalı olduğu açıklanarak; doğru sonuca ulaşılabilmesi için, mahallinde yerel bilirkişiler, yöntemince belirlenecek taraf tanıkları ve teknik bilirkişilerin katılımı ile keşif yapılması, keşif sırasında 3402 sayılı Kanun'a 5831 sayılı Kanun'un ile eklenen Ek-4 üncü maddesi uyarınca yerel bilirkişi ve tanıklardan çekişmeli taşınmazın fiilen ve ne kadar süreyle kim veya kimler tarafından kullanıldığı etraflıca sorulup maddi olaylara dayalı olarak açıklattırılması,

gerektiğinde bilirkişi ve tanık beyanları arasındaki çelişkiler yüzleştirme yapılmak suretiyle giderilmesi, teknik bilirkişilerden tarafların kullanım durumunu gösterir denetime elverişli rapor alınması bundan sonra toplanan ve toplanacak deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerektiği gerekçesiyle, davalı vekilinin istinaf başvurusunun kabulüne ve İlk Derece Mahkemesinin kararının kaldırılması suretiyle dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine" karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesinin iade kararı sonrası yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davanın kabulüne, dava konusu 148 ada, 701, 718, 736, 799 parsel sayılı taşınmazların beyanlar hanesine, davacılar ... Kızı ..., ... Kızı ..., ... Kızı ..., ... Kızı ..., ... Oğlu ..., ...

Oğlu ... 'ın kullanıcı olarak kayıt, tespit ve tesciline karar verilmiş; hükmün davalı Hazine vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesince; davalı vekilinin istinaf başvurusunun, " İlk Derece Mahkemece beyanlar hanesine kullanım şerhi verilmesi gerekirken yazılı biçimde kayıt, tespit ve tesciline şeklinde karar verilmesi ve İlk Derece Mahkemenin 10.07.2018 tarihli ilk kararındaki yargılama giderlerine ilişkin kazanılmış haklar gözetilmeden aleyhe hüküm verme yasağına aykırı karar verilmesi doğru olmadığı " gerekçesiyle kabulüne, davalı Hazine vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile ...

Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2019/61 Esas, 2021/73 Karar sayılı ve 16.03.2021 tarihli kararının, HMK.nin 353/1-b.2 maddesi gereğince kaldırılarak yeniden hüküm kurulması suretiyle; davacının davasının kabulüne, Çanakkale ili ... ilçesi ...

Köyü, 148 ada, 701, 718, 736 ve 799 parsel sayılı taşınmazların beyanlar hanesindeki " işbu taşınmaz 1992 yılından beri 1940 doğumlu ... kızı ... kullanımındadır. " şerhinin terkini ile " İşbu taşınmazın 8/40 payı 1992 yılından beri 1940 doğumlu ... kızı ...’in, 8/40 payı 1946 doğumlu ... kızı ...’un, 8/40 payı ... Kızı ..., 8/40 payının ... Kızı ..., 2/40 payı ... Kızı ..., 3/40 payının ... Oğlu ..., 3/40 payı ...

Oğlu ...'ın kullanımındadır. " şerhinin yazılmasına karar verilmiş ve iş bu karar, davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile İlk Derece Mahkemesi ve Bölge Adliye Mahkemesi kararlarındaki gerekçelere, 6100 sayılı Kanun’un 369/1 inci maddesi de gözetilerek yapılan incelemede aynı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden biri de bulunmadığına göre, temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup davalı Hazine vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.