Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2023/10728 K.2023/7609

Mahkemesinden sanık hakkında verilen hükme yönelik istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddine dair kararının.

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı, yapılan ön inceleme neticesinde tespit edildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Edirne 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 21.03.2023 tarihli, 2022/239 Esas, 2023/166 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrası ile 43 üncü ve 62 nci maddeleri uyarınca 25 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. 2. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi

20. Ceza Dairesinin, 09.05.2023 tarihli ve 2023/1155 Esas, 2023/940 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemi Sanık hakkında takdiri indirim uygulanmaması gerektiğine yöneliktir. B.

Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi Mahkemenin gerekçesinde dayanak olarak aldığı sanığın kolluk, Cumhuriyet savcısı ve Sulh Ceza Hakimliği önündeki ikrarlarının kabul edilemeyeceği, sanığın kolluk tarafından darp edilmesi nedeniyle atılı suçu kabul etmek zorunda kaldığı, mağdurenin annesi ile sanık arasında husumetin bulunduğu, olayın uzun yıllar önce meydana geldiği halde mağdurun şimdi şikâyette bulunmuş olmasının inandırıcılıktan uzak ve hayatın olağan akışına aykırı olduğu, somut delillere dayanmadan mahkûmiyet hükmü kurulduğu beyan edilerek sanık hakkında kurulan mahkûmiyet hükmünün bozulması gerektiğine yöneliktir.

III. OLAY VE OLGULAR

A.

İlk Derece Mahkemesinin Kabulü Mağdurun, Çocuk İzleme Merkezinde avukat ve adlî görüşmeci eşliğinde alınan beyanında; babası ile annesinin boşandığını babası olan sanığın Edirne ilinde yaşadığını, annesinin yanına geleli üç, dört ay olduğunu, öncesinde babası ile birlikte yaşadığını, ortaokul zamanlarında sanık olan babasının ilk önce özel bölgelerine dokunduğunu, bu sırada evde kimsenin olmadığını, daha sonra ise ileri gittiğini ve kendisine tecavüz ettiğini, sanık ile birlikte banyoya girdiklerini, sanığın cinsel organının kendi cinsel organının içine girdiğini, kendisinden kan geldiğini, tecavüz olayının evde olduğunu,

toplamda kaç kere olduğunu hatırlamadığını, başka birisiyle cinsel ilişkisinin olmadığını beyan ettiği, Mağdurun Adlî Tıp Kurumundan aldırılan genital muayene raporunda; şahsın vücuduna organ veya sair cisim sokulduğunun, vajina içerisinde bulunan kızlık zarındaki yırtıkların eski yırtıklar olduğunun bildirildiği,

Sanığın, karakolda müdafii eşliğindeki savunmasında, Cumhuriyet savcısı huzurunda ve Sulh Ceza Hakimliğinde yapılan sorgusunda üzerine atılı suçu ikrar ettiği, mahkemede yaptığı savunmasında ise atılı suçlamaları inkar ettiği, karakolda memurların kendisini dövdüğünü, önceki beyanlarının doğru olmadığını, yaklaşık üç sene önce evin banyosundayken mağdurenin içeri girdiğini, kendisinin ise ittirdiğini ve çıkmasını istediğini, mağdurenin annesi ile husumetli olduğu için kendisine iftira atıldığını beyan ettiği görülmekle.

Oluşa ve tüm dosya kapsamına göre somut olay bir bütün olarak değerlendirildiğinde.

Baba olan sanık ile kızı olan mağdure arasında haksız suç isnadında bulunmayı gerektirir önceye dayalı husumetin olmadığı, sanığın müdafi eşliğinde kolluk ifadesinde, Cumhuriyet savcısı huzurunda ve Sulh Ceza Hakimliği sorgusunda Hakim önünde olmak üzere üç yerde mağdure beyanı ile örtüşen ikrarda bulunduğu, sanık tarafından adına kayıtlı olduğu ve kendi kullanımında olduğu kabul edilen telefondan da eylemini kabul eden içerikli mesaj yazdığı,

sanık mahkemede alınan savunmasında ise banyo hususunu ikrar etse de cinsel münasebet hususunun doğru olmadığını, önceki beyanlarının karakolda darp edildiği için gerçeği yansıtmadığını beyan ettiği, sanığın sonradan değişen savunmasının suçtan kurtulmaya yönelik hayatın olağan akışı ile örtüşmeyen beyan olduğu,

zira sanığın sadece kollukta alınan ifadesinde değil savcılık ve hakim huzurunda yapılan sorgusunda da üzerine atılı eylemi ikrar ettiği, ayrıca kendi adına kayıtlı ve kullanımında olan hat üzerinden yazdığı mesajda da üzerine atılı eylemi ikrar ettiği, bu şekilde sanığın eyleminin sabit olduğu anlaşılmakla sanık hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan mahkûmiyet hükmü kurulmuştur. B.

Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, istinaf incelemesi yapan Bölge Adliye Mahkemesince istinaf yoluna başvurulan kararın hüküm fıkrasında ki "Yargıtay 14.CD'nin21.02.2019 Tarih ve 2018/7458E,2019/7439K içtihadı nazara alındığında Katılan Aile ve Sosyal Politikalar Bakanlığının davaya katılması doğrudan anayasa ve kanundan kaynaklanan koruma yükümlülüğüne ilişkin bir kamu görevi olması nedeniyle vekalet ücreti takdirine yer olmadığına" ibaresinin hükümden çıkarılarak yerine "Kendisini vekille temsil ettiren katılan Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı için karar tarihindeki Avukatlık Asgari

Ücret Tarifesinin 14/1. maddesi uyarınca takdir edilen 17.400 TL maktu vekalet ücretinin sanıktan alınarak katılan Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığına verilmesine" ibaresinin eklenmek suretiyle hükmün düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine karar verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

İlk Derece Mahkemesi ile Bölge Adliye Mahkemesinin gerekçesi ve tüm dosya kapsamına göre, yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırılarak vicdani kanıya ulaşıldığı, eylemlere uyan suç vasfı ile yaptırımın doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla sanık müdafii ve katılan Bakanlık vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi

20. Ceza Dairesinin, 09.05.2023 tarihli ve 2023/1155 Esas, 2023/940 Karar sayılı kararında sanık müdafii ve katılan Bakanlık vekilince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Edirne