Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2023/12028 K.2023/8067

Verilen temyiz dilekçeleri içeriklerinden sanık hakkında katılan mağdureye karşı kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, tehdit ve hakaret suçlarından kurulan hükümlerin temyiz edilmedikleri anlaşılmakla; temyiz incelemesinin çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve çocuğun cinsel istismarı suçlarından kurulan hükümlerle sınırlı yapılması gerektiği belirlenmiştir.

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında katılan mağdureye yönelik çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve çocuğun cinsel istismarı suçlarından kurulan hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın.

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Sanık hakkında katılan mağdureye karşı çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve çocuğun cinsel istismarı suçlarını işlediği iddiası ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 103/2, 103/3-b-c, 103/4, 43/1, 53. maddeleri ile 103/1, 43/1, 53. maddeleri uyarınca açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda. İstanbul Anadolu

3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 28.03.2023 tarihli ve 2022/392 Esas, 2023/146 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında, çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan 5271 sayılı Kanun'un 223/2-e maddesi uyarınca atılı suçu işlediği sabit olmadığından beraatine, çocuğun cinsel istismarı suçundan ise 5237 sayılı Kanun’un 103/1-1. cümlesi, 103/3-c, 103/4, 43/1, 62/1, 53. maddeleri uyarınca neticeten 22 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına dair verilen kararın, katılan mağdure vekili ile sanık ve müdafii tarafından istinaf edilmesi üzerine, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi

20. Ceza Dairesinin 14.06.2023 tarihli ve 2023/1398 Esas, 2023/1295 Karar sayılı kararı ile istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir. 2. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca onama görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanık ve Müdafiinin Temyiz İstemleri Sanığın katılan mağdureye karşı çocuğun cinsel istismarı suçunu işlediğine dair dosya kapsamında mağdurenin aşamalardaki soyut ve çelişkili beyanları haricinde sanığın cezalandırılmasını gerektirir yeterli delil bulunmadığına, bu nedenle şüpheden sanık yararlanır ilkesi de gözetilmek suretiyle sanık hakkında atılı suçtan beraatine karar verilmesi gerektiğine ilişkindir. B.

Katılan Mağdure Vekilinin Temyiz İstemi Katılan mağdurenin ayrıca sanığın nitelikli cinsel istismar eylemlerine maruz kaldığına, sanığın müsnet suçtan beraat etmesinin usul ve kanuna aykırı olduğuna, bu konuda eksik inceleme ve değerlendirme neticesinde karar verildiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

A.

Sanık Hakkında Çocuğun Nitelikli Cinsel İstismarı Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesinin beraat kararına yönelik gerekçeleri ve tüm dosya kapsamına göre, yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşıldığından, katılan mağdure vekilinin temyiz itirazları yerinde bulunmayıp hükümde hukuka aykırılık görülmemiştir. B.

Sanık Hakkında Çocuğun Cinsel İstismarı Suçundan Kurulan Hükümler Yönünden Sanık hakkında kurulan hükümde, yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği,

buna ilişkin gerekçelerin hukuka uygun olduğu anlaşılmış, bu kapsamda Bölge Adliye Mahkemesi tarafından gerçekleştirilen inceleme neticesinde kurulan hükme yönelik sanık ve müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

IV. KARAR

Gerekçenin (A) ve (B) bölümlerinde açıklanan nedenlerle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi

20. Ceza Dairesinin 14.06.2023 tarihli ve 2023/1398 Esas, 2023/1295 Karar sayılı kararında sanık ve müdafii ile katılan mağdure vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan inceleme neticesinde hukuka aykırılık görülmediğinden, 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca İstanbul Anadolu