Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2023/12032 K.2024/157

Mağdurenin on sekiz yaşından büyük olduğu 25.03.2020 tarihinde sunduğu dilekçesinde sanık ...'dan şikâyetçi olmadığını ve davaya katılmak istemediğini bildirmesi karşısında, mağdureye yaş küçüklüğü nedeniyle atanan vekilin sanık ...'la ilgili hükmü temyiz etmeye hakkı olmadığı anlaşıldığından, katılan mağdure vekilinin sanık ... yönünden temyiz isteminin, 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesinin birinci fıkrası, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 317 nci maddesi gereğince reddi gerektiği anlaşılmıştır.

Sanıklar hakkında bozma üzerine verilen kararın, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği,

298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiş olup, Sanıklar müdafilerinin duruşmalı inceleme taleplerinin, İlk Derece Mahkemesinde silahların eşitliği ve çelişmeli yargılama ilkesi doğrultusunda savunmaya yeterli imkânın sağlanması ve bu hakkın etkin şekilde kullandırılmış olması, temyiz denetiminde sınırsız şekilde yazılı savunmayı kullanılabilme olanağının bulunması karşısında savunma hakkının kısıtlanması söz konusu olmadığından,

01.02.2018 tarihli ve 7079 sayılı Kanun'un 94 üncü maddesi ile değişik 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca takdiren ayrı ayrı reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

- OLAY VE OLGULAR 1. Trabzon

1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 27.02.2020 tarihli, 2017/217 Esas, 2020/155 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (a) bendi, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi ile 53 üncü maddesi uyarınca ayrı ayrı 25 er yıl hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Kararın istinafı üzerine Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin 15.10.2020 tarihli, 2020/1666 Esas, 2020/1415 Karar sayılı kararı ile istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir. 3. Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi

3. Ceza Dairesi kararının temyizi üzerine Dairemizin 19.12.2022 tarihli ve 2021/19592 Esas, 2022/11593 Karar sayılı kararı ile her bir sanığın, mağdureye yönelik eylemlerini aynı zaman dilimi içerisinde yardımlaşarak gerçekleştirdikleri gözetilerek sanıklar hakkında doğrudan müşterek fail olarak birlikte işledikleri tek suçtan hüküm kurulması gerektiği gerekçesiyle bozulmasına ve dava dosyasının ilk derece mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir. 4. Bozma üzerine Trabzon

1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 13.07.2023 tarihli, 2023/97 Esas, 2023/209 Karar sayılı kararı ile sanıkların iştirak halinde organ sokma suretiyle mağdureyi istismar etmeleri nedeniyle sanıklar hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan 5237 sayılı Kanun'un 103 üncü maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (a) bendi, 62 nci maddesi ile 53 üncü maddeleri uyarınca ayrı ayrı 20 şer yıl hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanık ... Müdafiinin Temyiz İstemi Sanığın ...’ın diğer sanıkların eylemine iştirak etmediği, mağdurenin eve gelmesinden sonra evden ayrıldığı, mağdurenin Mahkemedeki beyanında bu durumu doğruladığı, sanık ...’ın kendisine yönelik bir eyleminin bulunmadığını söylediği, sanık hakkında gönüllü vazgeçme hükümlerinin uygulanması gerektiği beyanıyla sanık hakkında verilen mahkumiyet hükmünün bozulmasına yönelik istemden ibarettir. B. Sanık ...

Müdafiinin Temyiz İstemi Mağdurenin beyanı dışında sanığın cezalandırılmasına yeter dosyada hiçbir delilin bulunmadığı, mağdurenin aşamalardaki beyanlarının birbiri ile sürekli çeliştiği, sanığın eyleminin en kötü ihtimalle reşit olmayanla cinsel ilişki olarak değerlendirilebileceği, beyanıyla sanığın atılı suçtan beraatine karar verilmesi gerektiğine yöneliktir. C.

Katılan Mağdure Vekilinin Temyiz İstemi Sanık ... hakkında bozma öncesi verilen hükme göre hüküm tesis edilmesi gerektiğine yöneliktir.

III. GEREKÇE

A. Katılan Mağdure Vekilinin Sanık ...

Hakkında Kurulan Hükme İlişkin Temyiz İstemi Yönünden Mağdurenin on sekiz yaşından büyük olduğu 25.03.2020 tarihinde sunduğu dilekçesinde sanık ...'dan şikâyetçi olmadığını ve davaya katılmak istemediğini bildirmesi karşısında, mağdureye yaş küçüklüğü nedeniyle atanan vekilin sanık ...'la ilgili hükmü temyiz etmeye hakkı olmadığı anlaşıldığından, katılan mağdure vekilinin sanık ... yönünden temyiz isteminin, 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesinin birinci fıkrası, 1412 sayılı Kanun'un 317 nci maddesi gereğince reddi gerektiği anlaşılmıştır.

Açıklanan nedenlerle Tebliğnamedeki görüşe iştirak olunmamıştır. B. Sanık ... ve Sanık ...

Hakkında Kurulan Hükümler Yönünden İlk Derece Mahkemesinin gerekçesi ve tüm dosya kapsamına göre, Bozma üzerine yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırılarak vicdanî kanıya ulaşıldığı, eylemlere uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, kurulan hükümlerde hukuka aykırılık görülmemiştir.

IV. KARAR

A. Katılan Mağdure Vekilinin Sanık ... Hakkında Kurulan Hükme İlişkin Temyiz İstemi Yönünden Gerekçenin (A) bölümünde açıklanan nedenle katılan mağdure vekilinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle REDDİNE, B. Sanık ... ve Sanık ... Hakkında Kurulan Hükümler Yönünden Gerekçenin (B) bölümünde açıklanan nedenlerle Trabzon

1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 13.07.2023 tarihli, 2023/97 Esas, 2023/209 Karar sayılı kararında sanıklar müdafileri ile katılan mağdure vekilince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA, Dava dosyasının 5271 sayılı Kanun'un 304 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca Trabzon