Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2024/4112 K.2024/9671

Sarkıntılık suretiyle cinsel saldırı suçundan sanık ...'ın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 102 nci maddesinin birinci fıkrasının ikinci cümlesi, 102 nci maddesinin üçüncü fıkrasının (b) bendi ve 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına dair Kütahya 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 21.01.2021 tarihli ve 2020/164 Esas, 2021/63 Karar sayılı kararının, Bursa Bölge Adliye Mahkemesi

7. Ceza Dairesinin 26.04.2022 tarihli ve 2021/824 Esas, 2022/729 Karar sayılı kararı ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmek suretiyle kesinleşmesini müteakip, sanık müdafii tarafından yapılan yargılamanın yenilenmesi talebinin reddine ilişkin Kütahya 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 21.07.2023 tarihli ve 2020/164 Esas, 2021/63 Karar sayılı ek kararına yönelik itirazın reddine dair mercii Kütahya

1. Ağır Ceza Mahkemesinin 20.09.2023 tarihli ve 2023/1056 Değişik iş sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 18.03.2024 gün ve 94660652-105-43-28900-2023-Kyb sayılı yazılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 03.04.2024 gün ve KYB-2024/34719 sayılı Tebliğname ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 03.04.2024 gün ve KYB-2024/34719 sayılı kanun yararına bozma isteminin. "Dosya kapsamına göre, sanık hakkında Kütahya

3. Asliye Ceza Mahkemesince sarkıntılık yapmak suretiyle cinsel saldırı suçundan verilen mahkumiyet kararının istinaf incelemesinden geçerek kesinleşmesini müteakip, müşteki ... tarafından dosyaya sunulan 20.06.2023 tarihli dilekçesi ile olay tarihinde çalışmakta olduğu iş yerindeki yoğunluk nedeniyle erkek arkadaşına zaman ayıramadığını, iş yerinden ayrılmak istediğini ancak işe yeni girdiği için yakınlarından çekindiğini, bu sebeple iş yeri sahibinin eşi olan sanığın kendisine karşı tacizde bulunduğunu beyan ederek iş yerinden ayrılmaya çalıştığını, sanığın gerçekte kendisine herhangi bir tacizde bulunmadığını belirttiği,

müşteki tarafından dosyaya ibraz edilen işbu dilekçenin sanık müdafii tarafından yeni delil olarak öne sürüldüğü anlaşılmakla, 5271 sayılı CMK’nın 311/1-e maddesinde yer alan.

“Yeni olaylar veya yeni deliller ortaya konulup da bunlar yalnız başına veya önceden sunulan delillerle birlikte göz önüne alındıklarında sanığın beraatini veya daha hafif bir cezayı içeren kanun hükmünün uygulanması ile mahkûm edilmesini gerektirecek nitelikte olursa” şeklindeki düzenleme uyarınca kesinleşen hükümden sonra ortaya çıkan ve yukarıda bahsedildiği gibi yargılamanın yenilenmesi talebinde belirtilen iddiaların diğer deliller ile birlikte değerlendirildiğinde, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 311/1-e maddesi uyarınca yargılamanın yenilenmesi sebebi olabileceği nazara alınarak,

yargılamanın yenilenmesi talebinin kabule şayan olduğuna karar verildikten sonra sanığın hukuki durumunun takdir ve tayin edilmesi gerektiği gözetilmeden, itirazın kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmemiştir." Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 11.03.2014 tarihli, 2012/3-909 Esas ve 2014/121 Karar sayılı kararında da vurgulandığı gibi "Delil ve olayların, yargılamanın yenilenmesi nedeni olarak kabul edilebilmesi için "yeni" olması gerekmektedir. Daha önceden mahkemeye bildirilen ancak mahkeme tarafından değerlendirilerek inandırıcı bulunmadığı için dikkate alınmayan delil ve olgular "yeni" değildir.

Yeni olay ya da delilin yargılamanın yenilenmesi sebebi olması için aynı zamanda "önemli" de olması gerekmektedir. Diğer bir ifade ile yeni deliller ve olaylar ortaya konulduklarında tek başlarına ya da önceden sunulan delillerle birlikte değerlendirildiğinde sanığın beraatini veya daha hafif bir ceza uygulanmasını gerektirecek nitelikte olmalıdır.

Hükümlü vekili tarafından şikayetçinin dosyaya sunduğu beyan dilekçesine istinaden yargılamanın yenilenmesi talebinde bulunulmuş ise de, şikayetçinin beyanlarına yargılama aşamasında da başvurulduğu, şikayetçinin kararın kesinleşmesinden sonra beyanlarını değiştirmesinin yeni delil niteliğinde sayılamayacağı, yargılamanın yenilenmesi talebinin kabul edilebilmesi için kesin hükümden dönülmesini gerektirecek, duruşma açılmasını haklı ve gerekli kılacak ciddiyette yeni delil ve olayların ortaya konulması zorunlu olduğundan kanun yararına bozma talebi yerinde görülmemiştir.

III. KARAR