Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2024/669 K.2024/4660

Sanık hakkında bozma üzerine verilen kararın. 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

- OLAY VE OLGULAR 1.Sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı suçundan açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonunda Tavşanlı Ağır Ceza Mahkemesinin 15.06.2022 tarihli ve 2022/71 esas ve 2022/134 karar sayılı kararı ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 103/1, 1. cümle ve 43. maddeleri uyarınca 10 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına dair verilen kararın, sanık müdafii ve katılan Bakanlık vekilince istinaf edilmesi üzerine Bursa Bölge Adliye Mahkemesi

7. Ceza Dairesi 25.10.2022 tarih ve 2022/1830 esas ve 2022/1471 karar sayılı kararı ile istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir. 2. Bölge Adliye Mahkemesi kararının sanık müdafii ve katılan Bakanlık vekilince temyiz edilmesi üzerine Yargıtay

9. Ceza Dairesi 22.05.2023 tarihli ve 2023/2079 Esas ve 2023/3374 Karar sayılı kararı ile "5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesi uyarınca, sanığın geçmişi, sosyal ilişkileri, fiilden sonraki ve yargılama süresindeki davranışları, cezanın failin geleceği üzerindeki olası etkileri gibi hususları içeren takdiri indirim hükmünün sanık hakkında uygulanma olanağı bulunup bulunmadığının karar yerinde tartışılıp gösterilmeden, eksik gerekçe ile cezada takdiri indirim yapılmasına yer olmadığına karar verilmesi" gerekçesi ile karar hukuka aykırı bulunmuş ve bozulmasına karar verilmiştir.

3. Bozma üzerine Tavşanlı Ağır Ceza Mahkemesi 13.10.2023 tarihli ve 2023/340 Esas, 2023/315 Karar sayılı ilâmı ile sanığın 5237 sayılı Kanun'un 103/1, 1. cümle, 43 ve 62. maddeleri uyarınca 8 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve 53. madde uyarınca hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A.Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi Bozma sonrasında dosyanın esasına ilişkin hiçbir araştırma yapılmadığını, sanığın telefonda mağdureye ait olduğu belirlenmeyen fotoğraflara dayanılarak sanığın cezalandırılmasına karar verildiğini, eylemi kabul etmemekle birlikte kabul edilen eylemin sarkıntılık aşamasında kaldığını, mağdurenin beyanlarının çelişkili olduğunu, alınan raporda mağdurenin iddia ettiği eylemlere dair belirti bulunmadığını, sanık hakkında beraat ve tahliye kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.

B.Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemi Sanığın eyleminin nitelikli cinsel istismar olduğunu, sanığa üst hadden ve indirim yapılmadan ceza verilmesi gerektiğini, lehlerine vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğine yöneliktir.

III. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafii ve katılan Bakanlık vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

IV. KARAR