Karar Özeti
Bilişim sistemlerinin, banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılıktan iki sanık İstanbul Anadolu 9. Ağır Ceza Mahkemesince mahkum edilmiş; hüküm kesinleşip infaza başlanmış, Adalet Bakanlığı sanıklara zorunlu müdafi atanmadığı gerekçesiyle kanun yararına bozma istemiştir.
TCK 158/1-f uyarınca öngörülen ceza, suçun üç veya daha fazla kişiyle işlenmesi halinde TCK 158/3 gereği zorunlu olarak yarı oranında artırıldığından, alt sınır beş yıldan fazla olmakta; bu halde CMK 150/3 uyarınca istem aranmaksızın zorunlu müdafi atanması gerekir. Daire, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 10.05.2022 tarihli 2022/2-155 E., 2022/321 K. sayılı kararına dayanarak nitelikli/ağırlaştırıcı hallerin de beş yıllık sınırın belirlenmesinde dikkate alınacağını benimsemiştir. Karşı oyda ise, ağırlaştırıcı nedenlerin (66/3 ile 5235 sayılı Kanun 14. maddedeki farklı ifadelere işaretle) suç niteliğini değiştirmediği ve temel ceza esas alınacağı görüşü savunulmuştur.
Kanun yararına bozma isteminin kabulü ile İstanbul Anadolu 9. Ağır Ceza Mahkemesi kararının CMK 309/3 gereği her iki sanık yönünden oy çokluğuyla KANUN YARARINA BOZULMASINA; bir sanık hakkındaki infazın durdurulmasına ve başka nedenle tutuklu/hükümlü değilse tahliyesine karar verilmiştir.
Uygulamada Etki — Av. Aycan Ceylan değerlendirmesi
Müvekkiliniz TCK 158/3 nedeniyle (üç veya daha fazla kişiyle veya örgüt faaliyeti çerçevesinde) yargılanıyor ve alt sınır artırımla beş yılı aşıyorsa, zorunlu müdafi atanmadan yürütülen yargılama savunma hakkının kısıtlanmasıdır; müdafi bulunmadan kesinleşmiş hükümlerde kanun yararına bozma yolunu değerlendirin. Konuda karşı oy bulunduğunu, yani daireler arası görüş ayrılığı riskini de not edin.
Bu değerlendirme, kararın Yargıtay tam metnine dayalı genel hukuki bilgilendirmedir; sonuç taahhüdü içermez ve somut dosyanız için mutlaka avukatınıza danışınız.