Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2022/8712 K.2023/1006

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Tavşanlı Ağır Ceza Mahkemesinin, 30.03.2016 tarihli ve 2016/9 Esas, 2016/69 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 81 inci maddesinin birinci fıkrası, 35 inci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 58 inci maddesi gereği 10 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına, mükerrirlere özgü infaz rejimine karar verilmiştir.

2. Tavşanlı Ağır Ceza Mahkemesinin, 30.03.2016 tarihli ve 2016/9 Esas, 2016/69 Karar sayılı kararının katılan vekili ve sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 11.02.2020 tarihli ve 2019/3401 Esas, 2020/421 Karar sayılı kararı ile kasten öldürmeye teşebbüste verilen ceza miktarının alt ve üst sınırlar arasında makul düzeyde olması gerektiği belirtilerek bozulmasına karar verilmiştir.

3. Tavşanlı Ağır Ceza Mahkemesinin, 27.01.2021 tarihli ve 2020/51 Esas, 2021/17 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 81 inci maddesinin birinci fıkrası, 35 inci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 58 inci maddesi gereği 13 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına, mükerrirlere özgün infaz rejimine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafinin temyiz isteği, suç vasfına, meşru savunma ve haksız tahrike, lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Sanık ...'nın alkollü halde mahallede yürürken ...'ın pikap ile hızlı geçtiği iddiası ile önce sanık ile ... arasında tartışma ve arbede yaşandığı, sanığın yakında bulunan evine giderek aldığı av tüfeği ile olay mahalline döndüğü, ...'ın yanında bulunan katılan ...'ı av tüfeği ile ateş ederek hayati tehlike meydana gelecek şekilde yaraladığı anlaşılmıştır.

2. Sanık savunmaları, tanık ve katılan anlatımları, adli raporlar, bozma öncesi ve sonrası yargılama sürecine ait tüm belgeler dosya arasında bulunmaktadır. 3. Hukukî süreç başlığında (2) numaralı kısımda gösterilen bozma ilâmının gereklerinin yerine getirildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

1. Meşru Savunma ve Haksız Tahrike Yönelik Katılandan kaynaklanan ve sanığa yönelen her hangi bir saldırı, haksız söz ve eylem bulunmadığı anlaşılmakla, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Lehe Hükümlere Yönelik Sanığın üzerine atılı kasten öldürmeye teşebbüs suçundan hükmolunan sonuç cezanın 13 yıl hapis cezası olduğu, 5237 sayılı Kanun'un 50 nci maddesinde düzenlenen seçenek yaptırımlar, 51 inci maddesinde düzenlenen erteleme ve 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin beşinci fıkrasında düzenlenen hükmün açıklanmasının geri bırakılması müesseselerinin sonuç ceza miktarı itibarıyla sanık hakkında uygulama imkanı bulunmadığı anlaşılmakla, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

3. Suç Vasfına Yönelik Katılan hakkında düzenlenen ve hüküm kurmaya elverişli adlî muayene raporlarından anlaşılacağı üzere katılanın av tüfeği ile yaşamı tehlikeye sokacak şekilde karın bölgesinden yaralandığı, elverişli vasıta ile katılanın hayati bölgelerini hedef alan sanık hakkında atış sayısı, yaralanmaların yeri ve niteliği, suçun işleniş şekli gözetildiğinde, sanığın kastının yaralama olmadığı, öldürme kastıyla hareket ettiği anlaşılmakla, suç vasfının tayininde bir isabetsizlik görülmediğinden, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

4. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR