Karar Özeti
1. Ceza Dairesi 2025/3871 E. , 2025/5553 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2019/1814 E., 2022/802 K. SUÇLAR : Nitelikli tehdit, kasten yaralama HÜKÜMLER : Mahkumiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz istemlerinin esastan reddi ile hükümlerin onanması İlk Derece Mahkemesince sanık ... hakkında mağdur ...'ya y
Karar Detayı
1. Ceza Dairesi 2025/3871 E. , 2025/5553 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2019/1814 E., 2022/802 K. SUÇLAR : Nitelikli tehdit, kasten yaralama HÜKÜMLER : Mahkumiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz istemlerinin esastan reddi ile hükümlerin onanması İlk Derece Mahkemesince sanık ... hakkında mağdur ...'ya yönelik kasten yaralama suçundan hükmolunan cezanın tür ve miktarı ile istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince verilen mahkumiyet kararı ve bu suça yönelik temyizin niteliği dikkate alındığında, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/2-b maddesi uyarınca hükmün temyizinin mümkün olmadığı belirlenmiştir. İlk Derece Mahkemesince sanık ... hakkında nitelikli tehdit, sanık ... hakkında kasten yaralama suçlarından kurulan hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Kanun'un 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereğince temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. ... 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 12.07.2018 tarihli ve 2016/106 Esas, 2018/405 Karar sayılı kararı ile; A.Sanık ... hakkında mağdur ...'ya karşı nitelikli tehdit suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 106/2-a,62/1, 53. maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, B.Sanık ... hakkında mağdur ...'e karşı kasten yaralama suçundan 5237 sayılı Kanun'un 86/1, 86/3-e, 87/2-b. 29/1. 62/1. 53. maddeleri uyarınca 1 yıl 10 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, karar verilmiştir. 2.Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 21.03.2022 tarihli ve 2019/1814 Esas, 2022/802 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik sanıklar müdafilerinin istinaf başvurusu üzerine 5271 sayılı Kanun’un 280/1. maddesi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280/2. maddesi uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasıyla; A.Sanık ... hakkında mağdur ...'ya karşı nitelikli tehdit suçundan 5237 sayılı Kanun'un 37/1, 106/2-a-b, 62/1, 53. maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına, 5271 sayılı Kanun'un 283. maddesi uyarınca kazanılmış hak nedeniyle hapis cezasının 1 yıl 8 ay üzerinden infazına, B. Sanık ... hakkında mağdur ...'e karşı kasten yaralama suçundan 5237 sayılı Kanun'un 37/1, 86/1, 87/2-b-son, 62/1, 53. maddeleri uyarınca 4 yıl 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, 5271 sayılı Kanun'un 283. maddesi uyarınca kazanılmış hak nedeniyle hapis cezasının 1 yıl 10 ay 15 gün üzerinden infazına, karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ A. Sanık ... müdafinin temyiz sebepleri özetle; delillerin hatalı değerlendirildiğine, haksız tahrik indirimi uygulanması gerektiğine, hükmün açıklanmasının geri bırakılması ve lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine, B. Sanık ... müdafinin temyiz sebepleri özetle; delillerin hatalı değerlendirildiğine, sanığın atılı suçu işlemediğine, İlişkindir. III. GEREKÇE 1.Sanık ...'ya 5271 sayılı Kanun'un 191. ve 147. maddeleri uyarınca usulüne uygun olarak yasal hakları hatırlatılmaksızın, yargılama konusu suça ilişkin savunması tespit edilmeden sanık hakkında mahkumiyet kararı verilmek suretiyle Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin (Correia de Matos/Portekiz, No: 48188/99, 15.11.2001; Foucher/Fransa, No:22209/93,18.03.1997,P.36) kararlarında belirtildiği üzere sanığa kendini savunma hakkının tanınmaması suretiyle Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin “Adil yargılanma hakkı “ başlıklı 6. maddesine, Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının “Hak arama hürriyeti” başlıklı 36. maddesine ve 5271 sayılı Kanun'un 193. maddesine muhalefet edilerek sanığın savunma hakkının kısıtlanması hukuka aykırı bulunmuştur. 2. Sanık ...'nın mağdur ...'i darp etmesi üzerine mağdur ... hakkında düzenlenen ... Devlet Hastanesinin 14.01.2016 tarihli raporunun denetime ve hüküm kurmaya elverişli bulunmadığının anlaşılması karşısında, mağdurun tüm tedavi evrakları, raporları, film ve grafileri ile birlikte en yakın Adli Tıp Şube Müdürlüğüne sevki ile, yaralanmasının niteliği hususunda 5237 sayılı Kanun'un 86 ve 87. maddelerinde belirtilen tüm ölçütleri kapsayacak şekilde kesin raporu aldırıldıktan sonra sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden yetersiz rapora itibar edilerek eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması hukuka aykırı bulunmuştur. IV. KARAR A. Sanıklar Hakkı hakkında mağdur ...'ya karşı kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmü yönünden; İlk Derece Mahkemesince hükmolunan cezanın tür ve miktarı ile istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince verilen mahkumiyet kararı ve bu suça yönelik temyizin niteliği dikkate alındığında, 5271 sayılı Kanun'un 286/2-b maddesi uyarınca hükmün temyizinin mümkün olmadığı anlaşıldığından sanık müdafiinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle REDDİNE, B. Sanık ... hakkında mağdur ...'e yönelik kasten yaralama, sanık ... hakkında mağdur sanık ...'ya yönelik nitelikli tehdit suçundan kurulan mahkumiyet hükümleri yönünden; Gerekçe bölümünün (1ve 2) numaralı paragraflarında açıklanan nedenlerle sanık ... müdafiinin temyiz istemi savunma hakkı ve eksik inceleme yönünden yerinde görüldüğünden; sanık ... yönünden ise aralarındaki bağlantı nedeniyle delillerin birlikte değerlendirilmesi gerekeceğinden Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 21.03.2022 tarihli ve 2019/1814 Esas, 2022/802 Karar sayılı kararının sair yönleri incelenmeksizin 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2-b maddesi uyarınca Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 07.07.2025 tarihinde karar verildi.
Özgün Analiz
Olay Özeti: Nitelikli tehdit ve kasten yaralama suçlarından mahkum edilen sanıklardan biri (Hakkı) hakkında, savunması usulüne uygun alınmadan mahkumiyet kurulduğu; mağdurun yaralanmasına ilişkin devlet hastanesi raporunun ise yetersiz olduğu, adli tıptan kesin rapor alınmadığı saptanmıştır.
Hukuki İlke: CMK 191, 147 ve 193 gereği sanığın yasal hakları hatırlatılıp yargılama konusu suça ilişkin savunması alınmadan mahkumiyet kurulması AİHS 6 ve Anayasa 36 kapsamında savunma hakkının kısıtlanmasıdır; ayrıca TCK 86-87'deki tüm ölçütleri kapsayan denetime elverişli adli tıp raporu alınmadan yaralamanın niteliği belirlenemez.
Uygulama Sonucu: Bir kısım temyizin kesinlik nedeniyle reddi; savunma hakkının kısıtlanması ve eksik inceleme nedeniyle diğer hükümlerin BOZULMASINA.
Dava Strateji Notu: Sanığın esasa ilişkin savunması hiç alınmadan kurulan mahkumiyet, tek başına kesin bozma nedenidir; ayrıca yaralamanın derecesini (basit/ağır) belirleyen devlet hastanesi raporu denetime elverişsizse adli tıp kesin raporu istenmelidir. Bu iki eksiklik yeniden yargılama fırsatı doğurur.