Yargıtay 1. Ceza Dairesi — Kasten Öldürme Kararı (E.2025/3871 K.2025/5553)

Kanun'un 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereğince temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 12.07.2018 tarihli ve 2016/106 Esas, 2018/405 Karar sayılı kararı ile. A.Sanık ... hakkında mağdur ...'ya karşı nitelikli tehdit suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 106/2-a,62/1, 53. maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, B.Sanık ... hakkında mağdur ...'e karşı kasten yaralama suçundan 5237 sayılı Kanun'un 86/1, 86/3-e, 87/2-b. 29/1. 62/1.

53. maddeleri uyarınca 1 yıl 10 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, karar verilmiştir. 2.Samsun Bölge Adliye Mahkemesi

1. Ceza Dairesinin 21.03.2022 tarihli ve 2019/1814 Esas, 2022/802 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik sanıklar müdafilerinin istinaf başvurusu üzerine 5271 sayılı Kanun’un 280/1. maddesi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280/2. maddesi uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasıyla.

A.Sanık ... hakkında mağdur ...'ya karşı nitelikli tehdit suçundan 5237 sayılı Kanun'un 37/1, 106/2-a-b, 62/1, 53. maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına, 5271 sayılı Kanun'un 283. maddesi uyarınca kazanılmış hak nedeniyle hapis cezasının 1 yıl 8 ay üzerinden infazına, B.

Sanık ... hakkında mağdur ...'e karşı kasten yaralama suçundan 5237 sayılı Kanun'un 37/1, 86/1, 87/2-b-son, 62/1, 53. maddeleri uyarınca 4 yıl 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, 5271 sayılı Kanun'un 283. maddesi uyarınca kazanılmış hak nedeniyle hapis cezasının 1 yıl 10 ay 15 gün üzerinden infazına, karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanık ... müdafinin temyiz sebepleri özetle; delillerin hatalı değerlendirildiğine, haksız tahrik indirimi uygulanması gerektiğine, hükmün açıklanmasının geri bırakılması ve lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine, B. Sanık ... müdafinin temyiz sebepleri özetle; delillerin hatalı değerlendirildiğine, sanığın atılı suçu işlemediğine, İlişkindir.

III. GEREKÇE

1.Sanık ...'ya 5271 sayılı Kanun'un 191. ve 147. maddeleri uyarınca usulüne uygun olarak yasal hakları hatırlatılmaksızın, yargılama konusu suça ilişkin savunması tespit edilmeden sanık hakkında mahkumiyet kararı verilmek suretiyle Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin (Correia de Matos/Portekiz, No: 48188/99, 15.11.2001.

Foucher/Fransa, No:22209/93,18.03.1997,P.36) kararlarında belirtildiği üzere sanığa kendini savunma hakkının tanınmaması suretiyle Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin “Adil yargılanma hakkı “ başlıklı 6. maddesine, Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının “Hak arama hürriyeti” başlıklı 36. maddesine ve 5271 sayılı Kanun'un 193. maddesine muhalefet edilerek sanığın savunma hakkının kısıtlanması hukuka aykırı bulunmuştur.

2. Sanık ...'nın mağdur ...'i darp etmesi üzerine mağdur ... hakkında düzenlenen ...

Devlet Hastanesinin 14.01.2016 tarihli raporunun denetime ve hüküm kurmaya elverişli bulunmadığının anlaşılması karşısında, mağdurun tüm tedavi evrakları, raporları, film ve grafileri ile birlikte en yakın Adli Tıp Şube Müdürlüğüne sevki ile, yaralanmasının niteliği hususunda 5237 sayılı Kanun'un 86 ve 87. maddelerinde belirtilen tüm ölçütleri kapsayacak şekilde kesin raporu aldırıldıktan sonra sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden yetersiz rapora itibar edilerek eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

A. Sanıklar Hakkı hakkında mağdur ...'ya karşı kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmü yönünden.

İlk Derece Mahkemesince hükmolunan cezanın tür ve miktarı ile istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince verilen mahkumiyet kararı ve bu suça yönelik temyizin niteliği dikkate alındığında, 5271 sayılı Kanun'un 286/2-b maddesi uyarınca hükmün temyizinin mümkün olmadığı anlaşıldığından sanık müdafiinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle REDDİNE, B.

Sanık ... hakkında mağdur ...'e yönelik kasten yaralama, sanık ... hakkında mağdur sanık ...'ya yönelik nitelikli tehdit suçundan kurulan mahkumiyet hükümleri yönünden. Gerekçe bölümünün (1ve 2) numaralı paragraflarında açıklanan nedenlerle sanık ... müdafiinin temyiz istemi savunma hakkı ve eksik inceleme yönünden yerinde görüldüğünden; sanık ... yönünden ise aralarındaki bağlantı nedeniyle delillerin birlikte değerlendirilmesi gerekeceğinden Samsun Bölge Adliye Mahkemesi