Yargıtay 1. Ceza Dairesi — Kasten Öldürme Kararı (E.2026/588 K.2026/2610)

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Milas 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 27.05.20 16... /61 Esas, 2016/302 Karar sayılı kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine, Yargıtay (Birleşen)

3. Ceza Dairesinin, 08.12.2020 tarihli ve 2020/13198 Esas, 2020/18343 Karar sayılı ilâmı ile özetle mağdurun yaralanmasının niteliği hususunda duraksamaya yer vermeyecek şekilde kesin raporu aldırılarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden eksik araştırma ile hüküm kurulması, savunma hakkının kısıtlanması, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 61. maddesine aykırı davranılması,

hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması nedenleriyle bozulmasına ve sanığın kazanılmış hakkının 1412 sayılı Kanun'un 326/son maddesi uyarınca dikkate alınmasına karar verilmiştir. 2.Milas

3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 01.10.2025 tarihli ve 2021/64 Esas, 2025/321 Karar sayılı kararı ile; sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanu'un 86/1, 87/1-a-d, 62, 53. maddeleri uyarınca 3 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına ancak 5271 sayılı Kanun'un 307/5. maddesi uyarınca sanığın kazanılmış hakkı dikkate alınarak neticeten 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz sebepleri özetle; mahkûmiyet için yeterli delil bulunmadığına, beraatine karar verilmesi gerektiğine, davanın zamanaşımına uğradığına ilişkindir.

III. GEREKÇE

1.Sanığın eylemi neticesinde, mağdurun hem yaşamını tehlikeye sokacak hem hayat fonksiyonlarını ağır (4.) derecede etkileyecek kemik kırığı meydana gelecek hem de organlarından birinini işlevinin sürekli zayıflamasına neden olacak nitelikte yaralandığı olayda, birden fazla nitelikli hal ihlaline neden olan sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 86/1. maddesi uyarınca temel cezaya hükmedilirken üç nitelikli halin ihlali,

aynı Kanun'un 61. maddesindeki ölçütler ve 3. maddesindeki cezada orantılılık ilkesi gözetilerek makulden uzaklaşılarak üst sınıra yakın ceza belirlenmesi gerekirken 2 yıl hapis cezasına hükmolunması suretiyle eksik ceza belirlenmesi, aleyhe temyiz bulunmadığından ve kazanılmış hak gereği sonuç cezayı değiştirmeyeceğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

2.Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, hükme esas alınan adlî raporun yeterli olduğu, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eyleme uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, zamanaşımı süresinin dolmadığı anlaşıldığından,

hükümde eleştiri ve düzeltme nedenleri hukuka aykırılık bulunmamıştır.

3. Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 03.04.2018 tarihli ve 2017/853 Esas, 2018/135 Karar sayılı ilâmı ile 09.02.2016 tarihli ve 2014/71 Esas, 2016/42 Karar sayılı ilâmı gözetildiğinde aleyhe temyiz olmaması nedeniyle 1412 sayılı Kanun'un 326/son maddesi uyarınca sanık lehine kazanılmış hak oluştuğu görülmekle, son hükümde verilen cezanın ilk hükümde tayin edilen ceza üzerinden infazına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, ilk hükümde tayin edilen hapis cezasının netice ceza şeklinde hükmedilmesi, hukuka aykırı bulunmuş ise de söz konusu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.

4. Sanık hakkındaki incelemeye konu hükmün, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi uyarınca 1412 sayılı Kanun hükümlerine tabi olduğu gözetilmeden, hüküm fıkrasında sanığın kazanılmış hakkı nedeniyle 1412 sayılı Kanun'un 326/son maddesi yerine 5271 sayılı Kanun'un 307/5. maddesinin yazılması, hukuka aykırı bulunmuş ise de söz konusu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.

IV. KARAR

Gerekçe başlığı altında (3) ve (4) numaralı paragraflarda açıklanan nedenlerle, Milas

3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 01.10.2025 tarihli ve 2021/64 Esas, 2025/321 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322. maddesi uyarınca hüküm fıkrasında yer alan "CMK'nın 307/5" ibaresinin çıkartılarak yerine "1412 sayılı Kanun'un 326/son maddesi" ibaresinin eklenmesi, " neticeten 2 YIL 6 AY HAPİS CEZASI İLE CEZALANDIRILMASINA," ibaresinin çıkartılarak yerine "cezasının 2 yıl 6 ay hapis cezası üzerinden infazına" ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün, Tebliğnameye uygun olarak,