Yargıtay 10. Ceza Dairesi E.2024/9770 K.2025/467

Kanun’un 308/2. maddesi gereği Dairemize gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İTİRAZ SEBEPLERİ

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itiraz başvurusu özetle; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz incelemesi neticesinde temyiz istemlerinin süreden reddine karar verildikten sonra, sanık müdafiine yapılan gerekçeli karar tebliğinin usulsüz olduğunun yargı kararı ile tespit edilmesi nedeniyle, temyiz talebinin süresinde kabul edilerek temyiz incelemesi yapılması gerektiğinden bahisle ret kararının kaldırılmasına ve sanık müdafiinin temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanmasına karar verilmesi talebine ilişkindir.

II. GEREKÇE

A. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazı yönünden. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 2017/1108 Esas ve 2017/1124 sayılı gerekçeli kararının, sanık müdafii Av. ...'in adresine tebliğe çıkardığı, tebligata posta görevlisi tarafından 16.06.2017 tarihinde "tebligat evrakına adresin kapalı olması nedeniyle Çaycı U.C.'a haber verilerek haber kağıdı kapıya yapıştırılarak ...

Mahalle Muhtarı H.C.'a teslim edildiği" ibaresi yazılarak tebligatın muhtara teslim edildiği, sanık müdafiinin, tebligat içeriğinden haberinin olmadığını, tebligat zamanı ofisinde tadilat olduğunu, ofis anahtarını yöneticiye bıraktığını, tebligattan 20.07.2017 tarihinde muhtarlığa gitmesi sonucu haberinin olduğunu, temyiz süresini kaçırdığını belirterek posta görevlisinden şikayetçi olduğu,

söz konusu tebligatı yapan posta görevlisi hakkında görevi kötüye kullanma suçundan yapılan yargılama neticesinde 5237 sayılı TCK'nın 257. maddesi uyarınca cezalandırılmasına karar verildiği ve bu kararın kesinleştiği anlaşıldığından yapılan tebliğin usulsüz olduğu, sanık müdafiinin infazın durdurulması ve eski hale getirme talebi içeren dilekçe sunduğu ancak Yargıtay (Kapatılan)

20. Ceza Dairesinin, 08.01.2019 tarihli ve 2018/414 Esas, 2019/79 Karar sayılı kararı ile temyiz talebinin reddine dair kararın onanması yönünde karar verildiği de göz önüne alınarak, temyiz isteminin süresinde yapıldığının kabulü ile, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının yerinde olduğu sonucuna varılmıştır. B. Sanık ... hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan verilen hükümler yönünden.

İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin, suçun vasfı ile sübutuna, delillerin değerlendirilmesine, 5237 sayılı TCK'nın 43. maddesinin sanık hakkında uygulanmamasına ilişkin takdirlerinde ve Bölge Adliye Mahkemesinin eleştirisinde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, sanık müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş; hükümde açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak, hükümlerde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

III. KARAR

A. Gerekçe bölümünün (A) bendinde belirtilen nedenle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı İTİRAZININ KABULÜNE, B. 5271 sayılı CMK'nın 308/2. maddesi gereği Yargıtay 20. Ceza Dairesinin, 08.01.2019 tarihli ve 2018/414 Esas, 2019/79 Karar sayılı ilâmının sanık ... yönünden KALDIRILMASINA, C. Gerekçe bölümünün (B) bendinde açıklanan nedenle, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi

4. Ceza Dairesi kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden; aynı Kanun'un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Bursa