Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2009/12682 K.2011/5315

Taraflar arasında görülen davada Elazığ 1. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 21.05.2009 tarih ve 2007/72-2009/195 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin murisi ...'ın Almanya’dan davalı Banka' nın Elazığ şubesine gönderilen emekli tazminatının ödenmemesi sebebiyle açtıkları alacak davası sonunda Elazığ Asliye 3. Hukuk Mahkemesinin 30/01/2007 tarihli ve 2007/6-4 sayılı kararı ile davanın kabulüne karar verildiğini, ancak paranın gönderildiği tarihten bu yana gerçekleşen enflasyon ve devalüasyon, ekonomik şartlara nazaran müvekkilinin zararının bir kısmının karşılanamadığını, 1991 tarihinde gönderilen para alınsaydı faizden daha çok kazanç elde edebileceğini, Elazığ'da gayrimenkul alabileceğini ileri sürerek, şimdilik 6.000,00 TL’nin 01/11/1991'den itibaren en yüksek banka faizi ile tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın bir yıllık zamanaşımı süresi geçtikten sonra açıldığını savunarak, davanın esastan da reddedilmesini istemiştir.

İhbar Olunan ..., herhangi bir beyanda bulunmamıştır.

Mahkemece, toplanan delillere ve benimsenen bilirkişi raporuna dayanılarak, Elazığ Asliye 3. Hukuk Mahkemesinin 30/01/2007 tarihli 2007/6-4 nolu kararında 71.267 Alman markının 01/11/1991 tarihinden 31/12/2001 tarihine kadar devlet bankalarınca bir yıllık alman markı hesabına uygulanan en yüksek faiz oranı uygulanmak, 01/01/2002 tarihi itibariyle de 71.267 Alman markını Euro'ya çevirmek suretiyle bu tarihten itibaren Euro üzerinden faiz yürütülerek davalıdan alınarak davacıya verilmesine, munzam zararın tazminine yönelik talebin davacı tarafından atiye bırakılması nedeniyle esası hakkında bir hüküm tesisine yer olmadığına karar verildiği,

davacının Elazığ 2.İcra Müdürlüğünün 2007/72 sayılı dosyasında 71.267 DM karşılığı 65.031,00 TL asıl alacak, 63.689,00 TL işlemiş faiz ve masraflar olmak üzere toplam olarak 138.300,46 TL alacağın tahsili için davalı aleyhine ilamlı takip başlattığı, 21/02/2007 tarihli "ibraname " başlıklı belgede alacaklı davacının borçludan 137.000,00 TL haricen tahsil edilerek, icra takibi nedeniyle hiç bir hak ve alacağının kalmadığına dair belge de imzaladığı,

Yargıtay Hukuk Genel Kurulu kararında davacının faizi aşan zararının doğduğunu iddia ederek munzam zarar talep etmesi halinde, ne gibi bir zarara uğradığını somut bir biçimde kanıtlamasının gerekli olduğunu, yine başka bir HGK kararında yasanın getirdiği olanaktan yararlanarak fiili ödeme tarihindeki kur üzerinden talepte bulunmayan yabancı para alacaklılarının artık bu konuda munzam zarar davası açamayacağının kabul edildiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.