Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2010/15215 K.2012/19637

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 13. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 05.07.2010 tarih ve 2009/587-2010/390 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 30.11.2012 günü hazır bulunan davacı vekili Av. ... ile davalı vekili Av. ... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı Banka'dan 05.07.2007 tarihinde ticari kredi sözleşmesi uyarınca 308.000 CHF ( İsviçre Frangı) kullandığını, vadenin 84 ay olduğunu, fakat 11.06.2009 tarihinde erken ödeme yaparak borcu kapattığını, bankanın kendilerinden erken ödeme komisyonu adı altında 20.916 TL tahsil ettiğini, bu miktarın fahiş olduğunu, sözleşmenin tamamının müvekkiline imzalattırılmadığını, sözleşmenin 15. maddesinde komisyon oranının belirtilmediğini ileri sürerek, 20.916 TL'nin davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, sözleşme hükmü uyarınca erken ödeme komisyonu alındığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, taraflar arasındaki kredi sözleşmenin 15. maddesinde vadeden önce borcun kapatılması durumunda erken erken ödeme komisyonu alınacağının düzenlendiği, bankanın emsal uygulamaları ve kaynak maliyetlerine göre tahsil edilen komisyon oranının yerinde olduğu gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.