Karar Özeti
12. Ceza Dairesi 2025/4735 E. , 2025/8055 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2024/218 E., 2024/562 K. SUÇ : Taksirle öldürme HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Sanık hakkında Dairemizin bozma ilamı üzerine kurulan hükmün; sanık müdafii, katılan vekili tarafından temyizi üzerine yapıl
Karar Detayı
12. Ceza Dairesi 2025/4735 E. , 2025/8055 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2024/218 E., 2024/562 K. SUÇ : Taksirle öldürme HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Sanık hakkında Dairemizin bozma ilamı üzerine kurulan hükmün; sanık müdafii, katılan vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesindeki temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ Yerel Mahkemece sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 85/1, 22/3, 62/1. maddeleri uyarınca 3 yıl 9 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiş, ilgili kararın sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay 12. Ceza Dairesinin, 30.05.2024 tarihli ve 2020/10627 Esas, 2024/2853 Karar sayılı ilâmıyla, 5237 sayılı TCK'nın 22/3. maddesi hükümlerinin uygulanması hukuka aykırı olduğundan bahisle hükmün bozulmasına karar verilmiş, mahkemece bozma ilamına uyularak 5237 sayılı TCK'nın 85/1, 62/1, 50/4, 50/1-a, 52/1-2-4 maddeleri uyarınca 45.500 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca onama kararı verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Katılan vekilinin temyiz isteği, bilinçli taksir hükümlerinin uygulanması gerektiğine, sanık müdafiinin temyiz isteği, müvekkilinin suçu işlediğinin her türlü şüpheden uzak delillerle kanıtlanmadığından hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR Yerel Mahkemece, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede; sanığın idaresindeki otomobille, gece vakti, toprak yoldan seyrederken, olay mahalli kontrolsüz demir yolunda hemzemin geçide geldiğinde, seyir halindeki trene çarpmasıyla, otomobildeki yolcunun öldüğü olayda, mahkemece asli kusuruyla neticeye sebebiyet verdiği kabul edilen sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 85/1. maddesindeki taksirle öldürme suçundan mahkumiyet kararı verilmiştir. IV. GEREKÇE ve KARAR Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, Gemerek Asliye Ceza Mahkemesinin kararında katılan vekili ve sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin ve katılan vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 20.11.2025 tarihinde karar verildi.
Özgün Analiz
Olay Özeti: Sanık, gece toprak yoldan seyrederken kontrolsüz demiryolu hemzemin geçidinde seyir halindeki trene çarpmış, otomobildeki yolcu ölmüştür. İlk hükümde bilinçli taksir (TCK 22/3) uygulanmışken, Yargıtay bozması üzerine 22/3 kaldırılıp basit taksirle öldürmeden adli para cezasına çevrilerek hüküm kurulmuştur.
Hukuki İlke: Failin asli kusuruyla neticeye sebebiyet verdiği taksirle öldürme olayında, önceki bozma doğrultusunda bilinçli taksir (TCK 22/3) hükümleri uygulanmaksızın belirlenen ceza ve bunun adli para cezasına çevrilmesi (TCK 50, 52) usul ve kanuna uygunsa hüküm onanır.
Uygulama Sonucu: onama
Dava Strateji Notu: Bilinçli taksir (TCK 22/3) ile basit taksir ayrımı ceza miktarını ve paraya çevrilebilirliği doğrudan etkiler; failin neticeyi öngörüp 'istememesine rağmen gerçekleşeceğine güvenmesi' koşulu oluşmuyorsa 22/3 uygulanamaz. Bu ayrım sanık lehine cezanın adli para cezasına dönüşmesini sağlayabildiğinden savunmanın odak noktası olmalıdır.