Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2025/8590 K.2026/359

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İlk Derece Mahkemesince, sanık hakkında defter, kayıt ve belgeleri gizleme suçundan 213 sayılı Kanunun 359/a-2, 5237 sayılı Kanunun 62. ve 51. maddeleri uyarınca 15 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, cezanın ertelenmesine, karar verilmiş, sanığın temyizi üzerine Yargıtay

11. Ceza Dairesi'nin 08.06.20 22... /6889 Esas ve 2022/11960 Karar sayılı ilamı ile "Hükümden sonra 15.04.2022 tarihinde Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren, 7394 sayılı Kanun’un 4. ve 5. maddeleriyle değişik 213 sayılı Kanun’un 359. maddesinin 3, 4,

5. ve 6. fıkra hükümleri uyarınca 5237 sayılı TCK'nın 7/2. maddesi de gözetilerek öncelikle lehe Kanun’un tespit edilip uygulama yapılması ve her iki Kanunla ilgili uygulamanın gerekçeleriyle birlikte denetime olanak verecek şekilde ayrıntılı olarak kararda gösterilmesi suretiyle sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması," gerekçesi ile bozma kararı verildiği, bozma üzerine İlk Derece Mahkemesince, sanık hakkında defter, kayıt ve belgeleri gizleme suçundan 213 sayılı Kanunun 359/a-2, 5237 sayılı Kanunun 62, 53. ve 51. maddeleri uyarınca 15 ay hapis cezasıyla cezalandırılmasına,

cezanın ertelenmesine karar verilmiş, sanık müdafiinin temyizi üzerine Yargıtay 11. Ceza Dairesi'nin 18.12.20 24... /3024 Esas ve 2024/15890 Karar sayılı ilamı ile "Yapılan yargılamaya, toplanıp gerekçeli kararda gösterilerek tartışılan delillere, Mahkemenin oluşa uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre, sanık müdafiinin diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak.

1.Sanıktan aynı mükellefiyete ilişkin 20 10... takvim yıllarına ait defter ve belgeleri ibraz etmesinin 13.07.2015 tarihli, 2012 takvim yılına ait defter ve belgeleri ibraz etmesinin ise 31.08.2015 tarihli yazıyla istendiğinin anlaşılması karşısında; aynı yazı ile birden fazla takvim yılına ait defter ve belgelerin incelenmek üzere ibrazının istenmesi halinde, tek bir defter ve belgeleri ibraz etmeme suçunun oluşacağına ilişkin yerleşik uygulama gözetilerek,

anılan yıllara ait hesapların incelenmesi aynı yazı ile talep edilebilecek iken, iki ayrı tarihli yazıyla istenmesinin nedenleri katılan kurumdan sorularak sonucuna göre sanığın hukuki durumu ile suç tarihinin takdir ve tayini yerine eksik araştırma ile hüküm kurulması, 2.Defter, kayıt ve belgelerin ibraz edilmemesi hâlinde bir vergi ziyaı oluşmadığı gibi tarh edilen vergi ve vergi aslına bağlı olarak kesilen bir cezanın da bulunmadığı,

söz konusu eylemden dolayı 213 sayılı Vergi Usulu Kanunu'nun (213 sayılı Kanun) 353/4. maddesi uyarınca kesilen özel usulsüzlük cezasının aynı Kanun'un 359. ve 371. maddelerinde belirtilen tarh edilen vergi ve vergi aslına bağlı olarak kesilen bir ceza olmadığı nazara alındığında.

213 sayılı Kanun'un 359. maddesine 7394 sayılı Kanun'un 4. maddesi ile eklenen "Tarh edilen vergi ve vergi aslına bağlı olarak kesilen cezanın bulunmadığı durumlarda verilecek ceza yarı oranından indirilir." şeklindeki hüküm uyarınca sanık hakkında, alt sınırdan tayin edilen temel ceza üzerinden 1/2 oranında indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

" gerekçeleri ile bozma kararı verilmiş, bozma üzerine İlk Derece Mahkemesince, sanık hakkında defter, kayıt ve belgeleri gizleme suçundan 213 sayılı Kanunun 359/a-2, 7394 sayılı Kanunla değişik 213 sayılı yasanın 359/d maddesi, 5237 sayılı Kanunun 62, 53. ve 51. maddeleri uyarınca 7 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, cezanın ertelenmesine ve hak yoksunluklarına, karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca temyiz isteminin reddi ile hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz istemi;müvekkilin sanığa defter ve belgeleri ibraz etmesi için usulüne uygun bir tebligat yapılıp yapılmadığının irdelenmesi gerektiğine, defter ve belgelerin noter tasdikleri araştırılmaksızın vergi denetmeni tarafından düzenlenen rapor ve bu raporu dikkate alarak müvekkilini cezalandıran mahkeme kararının hukuka aykırı olduğuna, müvekkilinin suç işleme kastı olmadığına, lehe kanun uygulanmadığına, ceza zamanaşımı nedeniyle düşme kararı verilmesine gerektiğine, kararın bozulmasına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

İlk Derece Mahkemesince, dosyada mevcut belge ve bilgiler ve sanığın savunması dikkate alınarak yapılan değerlendirmede.

Körfez Vergi Dairesi Müdürlüğü'nün 7...2 vergi kimlik numaralı mükellefi sanık ...’ye 20 10... takvim yıllarına ilişkin defter ve belgeleri ibraz etmesi hususunda 13/07/2015 tarihli yine 2012 yılına ilişkin defter ve belgeleri ibraz etmesi hususunda 06/10/2015 tarihli tebliğ işlemlerine rağmen sanığın 2010, 20 11... yıllarına ilişkin defter ve belgeleri ibraz etmediği,

işbu hususun dosya arasında mübrez vergi tekniği raporu, vergi suçu raporu, 13/07/2015 tarih ve AGB-A-2524/107-65 sayılı Defter ve Belge İbraz Yazısı ve Tebliğ Alındısı ve 31/08/2015 tarih ve AGB-A-2524/171-107 sayılı Defter ve Belge İbraz Yazısı ve Tebliğ Alındısı ile sabit olduğu, sanığın alınan savunmalarında da tevil yollu ikrarda bulunduğu,

her ne kadar 13/07/2015 tarihli defter ve belge ibraz yazısı mali tatil süresi içerisinde sanığa tebliğ edilmiş ise de, söz konusu tebligat parçasında sanığın istemi üzerine işbu tarihte tebliğ işleminin yapıldığı anlaşılmakla, sanığın 2010, 20 11... yıllarına ilişkin defter ve belgeleri yapılan tebliğ işlemlerine rağmen ibraz etmemek sureti ile üzerine atılı müsnet suçu işlediği gerekçesi ile sanık hakkında mahkumiyet kararı verilmiştir.

IV. GEREKÇE VE KARAR

Defter ve belgeleri gizleme suçunda suç tarihi, defter ve belgeleri isteme yazısının tebliğ edildiği 06.10.2015 tarihinden 15 gün sonra olan 22.10.2015 tarihi olduğundan, gerekçeli karar başlığında 29.07.2015 olarak yanlış gösterilen suç tarihinin mahallinde düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

Bozmaya uyularak yapılan yargılamanın hukuka uygun olduğu, iddia ve savunmada ileri sürülen hususların gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hukuka uygun yöntemlerle elde edilen delillerin değerlendirilerek fiilin sanık tarafından işlendiğinin tespit edildiği, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir. Ancak.

Kısa süreli hapis cezası ertelenen sanık hakkında 5237 sayılı Kanunun 53. maddesinde gösterilen hak yoksunluklarına hükmedilemeyeceğinin gözetilmemesi, Hukuka aykırı olup; açıklanan nedenle Körfez