Yargıtay 12. Ceza Dairesi — Taksirle Öldürme Kararı (E.2025/8620 K.2026/1506)

Polatlı 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 26.04.2024 tarihli ve 2024/290 Esas, 2024/547 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında taksirle yaralama suçundan cezalandırılmasına ilişkin kararın istinaf edilmeksizin 15.05.2024 tarihinde usûlüne uygun şekilde kesinleştiği anlaşıldı.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı CMK'nın 309/1. fıkrası uyarınca, 19.11.2025 tarihli ve 94660652-105-06-29071-2024-Kyb sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 18.12.2025 tarihli ve KYB-2025/145844 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 18.12.2025 tarihli ve KYB-2025/145844 sayılı kanun yararına bozma isteminin. "Sanık hakkında Polatlı

1. Asliye Ceza Mahkemesinin 26.04.2024 tarihli ve 2024/290 esas, 2024/547 tarihli kararıyla hükmolunan 22.480,00 Türk Lirası adli para cezasının anılan Mahkemenin 29.05.2024 tarihli ve 2024/290 esas, 2024/547 sayılı ek kararıyla 5.620,00 Türk Lirası olarak yazılmak suretiyle tavzihine karar verilmiş ise de, mahkemece tavzihine karar verilen bu hata “maddî yanılgı” ya da “yazım hatası” olarak değerlendirilip tavzih yoluyla düzeltilemeyeceğinden, 29.05.2024 tarihli tavzih kararının yok hükmünde olduğu ve hukukî değerinin bulunmadığı gözetilerek yapılan incelemede.

Dosya kapsamına göre, sanığın mahkûmiyetine esas taksirle bir kişinin yaralanmasına neden olma suçundan hüküm kurulurken 5237 sayılı Kanun’un 86/1, 89/2-b ve 62 maddelerinin uygulanması neticesinde tayin olunan 375 gün adli para cezasından 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 251/3. maddesi uyarınca 1/4 oranında indirim yapıldığında 281 gün adli para cezasının 5237 sayılı Kanun'un 52/2. maddei gereğince 1 gün karşılığı 20,00 Türk Lirası üzerinden paraya çevrilmesi sonucunda, 5.620,00 Türk Lirası adlî para cezasına hükmedilmesi gerektiği halde,

22.480,00 Türk Lirası adlî para cezasına hükmedilmek suretiyle fazla ceza tayin edilmesinde isabet görülmemiştir." Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

1. 5271 sayılı CMK'nın 309/4-d bendinin. “Hükümlünün cezasının kaldırılmasını gerektiriyorsa cezanın kaldırılmasına, daha hafif bir cezanın verilmesini gerektiriyorsa bu hafif cezaya Yargıtay ceza dairesi doğrudan hükmeder.” Şeklinde düzenlendiği belirlenmiştir.

2. Mahkemesince, kanun yararına bozma talebine konu hatanın "maddi yanılgı" yahut "yazım hatası" olarak kabulünün mümkün olmamasına karşın tavzih yolu ile düzeltilmesine ilişkin verilen 29.05.2024 tarihli ek kararının yok hükmünde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede.

İnceleme konusu hükümde, sanık hakkında taksirle yaralama suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 89/1 maddesi gereğince temel cezanın "300 gün adli para cezası" olarak tayin edildiği, temel ceza miktarı üzerinden TCK'nın 89/2-b maddesi gereğince 1/2 oranında artırım yapıldıktan sonra cezanın "450 gün adli para cezası" olarak belirlendiği,

TCK'nın 62/1 maddesi uyarınca yapılan 1/6 oranındaki indirim sonucu cezanın "375 gün adli para cezası" olarak tayin edildiği ve yargılamanın basit yargılama usulüne göre yapılması nedeniyle CMK'nın 251/3 maddesi kapsamında uygulanan 1/4 oranındaki indirim sonucunda "281 gün adli para cezasına" hükmedilmesine müteakip, TCK'nın 52/2. maddesi uyarınca günlüğü 20,00 Türk Lirası üzerinden olmak üzere adli para cezasının hesaplanması esnasında sonuç cezanın "5.620,00 TL adli para cezası" yerine, yazılı şekilde "22.480,00 TL adli para cezası" olarak hükmedilmesi suretiyle fazla ceza tayin edilmesi isabetsiz bulunduğundan,

kanun yararına bozma talebi yerinde görülmekle, 5271 sayılı CMK'nın 309.maddesinin dördüncü fıkrasının (d) bendi uyarınca bahse konu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.

III. KARAR

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE, 2. Polatlı 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 26.04.2024 tarihli ve 2024/290 esas, 2024/547 karar sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nın 309/3. fıkrası gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA, 3. 5271 sayılı CMK'nın 309/4-d bendi uyarınca bozma nedeninin daha hafif bir cezayı gerektirdiği belirlendiğinden.