Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2011/12407 K.2012/18375

Davacı ... ve diğeri vekili Avukat ... tarafından, davalı ... ve diğerleri aleyhine 10/08/2010 gününde verilen dilekçe ile haksız fiil nedeni ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 21/06/2011 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacılar vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davacıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davacı ...'nin diğer temyiz itirazlarına gelince:

Dava, haksız fiil nedeni ile manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacılar tarafından temyiz edilmiştir.

Davacılar polis memuru olup davalılardan ...'ın kendilerine yönelik hakaret suçunu, ayrıca tüm davalıların kendilerine yönelik müessir fiil suçunu işlediklerini belirtmişler ve davalıların bu haksız eylemlerin nedeni ile uğradıkları manevi zararlarının tazminini talep etmişlerdir.

Davalılar, davanın reddini savunmuşlardır. Mahkemece, davacılardan ...'e 2330 sayılı yasa hükümleri uyarınca ödenen nakdi tazminatın manevi tazminat taleplerini de içerdiğinden davacı ...'un manevi tazminat talebi red edilmiş, davalılardan ...'un manevi tazminat talebi kısmen kabul edilmiştir.

Borçlar Yasası'nın 47 ve 49. maddeleri gereğince yargıcın, özel durumları göz önünde tutarak manevi zarar adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği para tutarı adalete uygun olmalıdır. Takdir edilecek bu tutar, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir.

O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. 22.06.1966 gün ve 7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı'nın gerekçesinde takdir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel durum ve koşullar da açıkça gösterilmiştir.

Bunlar her olaya göre değişebileceğinden yargıç, bu konuda takdir hakkını kullanırken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde nesnel (objektif) ölçülere göre uygun (isabetli) bir biçimde göstermelidir. Çünkü yasanın takdir hakkı verdiği durumlarda yargıcın, hukuk ve adalete uygun (hak ve nasfetle) karar vereceği Medeni Yasa'nın 4. maddesinde belirtilmiştir.

Davaya konu olayda; olayın oluş şekli, iki ayrı haksız eylemden ötürü manevi tazminat istenmiş olması ve yukarıdaki ilkeler gözetildiğinde, davacı ... yararına hükmedilen manevi tazminat miktarı azdır. Anılan davacı yararına daha yüksek düzeyde manevi tazminata hükmedilmek üzere karar bozulmalıdır.

3)Davacılardan ...'in temyiz itirazlarına gelince:

Davacı ...'a davalıların haksız eylemleri nedeni ile yaralanmasından ötürü 2330 sayılı Yasa hükümleri uyarınca nakdi tazminat ödenmiştir. Davalı ...'ın hakaret eyleminden ötürü davacı ... yararına uygun bir manevi tazminata hükmedilmesi gerekirken anılan davacının manevi tazminat isteminin tamamen reddi usul ve yasaya aykırı olup davacı ... yararına uygun bir miktarda manevi tazminata hükmedilmek üzere karar bozulmalıdır.