Yargıtay 6. Hukuk Dairesi E.2023/3420 K.2025/276

1- Mahkemece, eser sözleşmesinden kaynaklanan alacak davasında, İstanbul 46. Asliye Ticaret Mahkemesi’nin 2008/483 Esas sayılı dosyasında ödenmeyen hakediş bedelinin bilirkişi raporu ile 24.250.273,22 TL olarak tespit edildiği ve 18.908.711,04 TL’nin tahsiline karar verildiği, kararın kesinleştiği, sözleşmenin feshi haksız olduğundan davacının fark hakediş bedeli ile hakedişte kesilip ödenmeyen kati teminat bedelini talep edebileceği gerekçesiyle davanın kabulüne, 7.485.918,38 TL’nin 04/08/2008 tarihinden itibaren değişen oranlarda işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

2- Mahkeme kararına karşı davalı vekilince temyiz yoluna başvurulması üzerine Yargıtay (Kapatılan) 15. Hukuk Dairesi’nin 25.01.2018 tarihli, 2017/2593 Esas, 2018/213 Karar sayılı kararı ile İstanbul 46. Asliye Ticaret Mahkemesi’nin 2008/483 Esas sayılı dosyasında hakediş alacak miktarının 18.908.711,04 TL olarak kesinleştiği, bu nedenle mahkemece işbu davada talep edilen bakiye hakediş alacağının kesin hüküm nedeniyle reddine karar verilmesi gerektiği, davacı yüklenici tarafından talep edilen 13 no.lu hakedişte kesilen kati teminat karşılığı 2.144.356,20 TL’nin davacıya ödenip ödenmediği,

kesin hüküm oluşturan kararda bu alacak kalemi ile ilgili bir değerlendirme yapılıp yapılmadığı konusunda araştırma yapılmadan talebin kabulüne karar verilmesinin de hatalı olduğu gerekçesiyle, kararın bozulmasına karar verilmiştir.

3- Mahkemece bozma ilâmına uyularak yapılan yargılama sonucunda, hakedişten kesilen kati teminat bedelinin kesinleşen dava dosyasındaki bilirkişi raporlarında ve diğer belgelerde değerlendirmeye esas alınmadığı ve davacıya iade edilmediği gerekçesiyle, davacının bakiye hakediş alacağına ilişkin taleplerinin kesin hüküm nedeniyle reddine, teminata ilişkin talebin kabulü ile 2.144.356,20 TL'nin 04.08.2008 tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Bu karara karşı taraf vekillerince süresinde temyiz yoluna başvurulması üzerine, dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Kamu düzenine aykırılık halleri ile uyulan bozma kararı gereğince inceleme yapılarak hüküm verilmiş olduğu, kararın dayandığı gerektirici sebepler ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşıldığından taraf vekillerinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.