Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2025/5492 K.2026/1867

Sanık hakkında verilen ek karar ve asıl kararın temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin ek karar ile asıl kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Silopi 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 21.09.2021 tarihli ve 2019/529 Esas, 2021/1810 Karar sayılı kararı ile sanığın 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na (5607 sayılı Kanun) muhalefet suçundan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 223/2-e maddesi gereğince beraatine karar verilmiştir. 2. Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesinin, 03.11.2023 tarihli ve 2022/2702 Esas, 2023/2293 Karar sayılı kararı ile katılan ...

İdaresi vekilinin istinaf başvurusu üzerine İlk Derece Mahkemesince verilen beraat hükmünün "a- Cumhuriyet savcısından alınan arama ve elkoyma kararına istinaden sürücüsü sanık Abdulkadir Arslan olan, diğer sanık ...'nin ise yolcu olduğu 63... plakalı araçta 11/06/2019 günü yapılan aramada, araç içerisinde açık vaziyette görünür vaziyette ve poşetler içerisinde çeşitli marklarda toplam 600 karton kaçak sigaranın ele geçirildiği olayda, sigaraların gözle görünür şekilde araç içinde ele geçirilmesi, ele geçen sigara miktarının Yargıtay'ın yerleşik içtihatlarında belirtildiği şekilde kişisel kullanım sınırı üzerinde olması gözetilerek,

sanıkların iştirak halinde müsnet suçu işledikleri anlaşılmakla, atılı suçtan sanık ...'nin mahkumiyeti yerine yazılı gerekçe ile beraatine karar verilmesi, b- Uyap sisteminden sanık hakkında zincirleme suç hükümlerinin uygulanmasını gerektirir derdest ve kesinleşmiş dosyaların bulunup bulunmadığı araştırılması, varsa sanığın eyleminin TCK 43. madde kapsamında zincirleme biçimde kaçakçılık suçunu oluşturup oluşturmadığının takdir ve değerlendirilmesi bakımından dosyaların celp edilerek incelenmesi, gerektiğinde kesinleşmeyen dosyalar yönüyle birleştirilmesi,

kesinleşen dosyanın mahsubunun düşünülmesi ve sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerekliliği," gerekçesiyle bozulmasına karar verilmiştir. 3.Bozma üzerine yapılan yargılama neticesinde Silopi

1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 05.03.2024 tarihli ve 2023/1883 Esas, 2024/533 Karar sayılı kararı ile sanığın 5607 sayılı Kanun'un 3/18, 3/5, 3/10, 3/10-son, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 62/1 ve 52/2. maddeleri uyarınca neticeten 2 yıl 6 ay hapis ve 100,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir. 4.Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesinin, 03.10.2024 tarihli ve 2024/2596 Esas, 2024/2261 Karar sayılı asıl kararı ile katılan ...

İdaresi vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. 5.Sanığın temyiz başvurusu üzerine Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesinin, 25.04.2025 tarihli ve 2024/2596 Esas, 2024/2261 Karar sayılı ek kararı ile sanığın, 5271 sayılı Kanun'un 296/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri Sanığın asıl karara yönelik temyiz isteği; yerel Mahkemece verilen beraat kararının istinaf edilmesi üzerine beraat kararı bozularak hakkında ceza verilmesi nedeniyle yapılan ceza artırımı sonucunda dosyada temyiz hakkı doğmasına rağmen gerekçeli istinaf kararında kesin karar ibaresinin yazıldığına, dosyadaki hatalı kesin kararın kaldırılması gerektiğine, dosyanın temyiz edilmesi ve infazın durdurulması talebine, ek karara yönelik temyiz isteği ise.

Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesince verilen ek kararın itirazen incelenmek üzere ilgili Yargıtay Ceza Dairesine gönderilmesi, gereğinin yapılması ve karar verilene kadar infazın durdurulması talebine ilişkindir. B. Değerlendirme ve Gerekçe Dairemizce benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 30.04.2025 tarihli ve 2024/6-490 Esas, 2025/197 Karar sayılı ilamında da açıkça belirtildiği üzere.

"Bölge adlîye mahkemelerinin hükmün bozulmasına karar verebileceği hâller, 5271 sayılı Kanun'un 280. maddesinin birinci fıkrasının (e) ve (f) bentlerinde tahdidi olarak sayılmıştır.

Bu düzenlemelere göre istinaf mahkemelerince hükmün bozulmasına karar verilen hâllerde bölge adlîye mahkemesi ceza dairesinin, dosyanın yeniden incelenmek ve hükmolunmak üzere hükmü bozulan ilk derece mahkemesine veya kendi yargı çevresinde uygun göreceği diğer bir ilk derece mahkemesine gönderilmesine karar vermesi gerekmekte olup, görüldüğü üzere bölge adlîye mahkemesinin bozma kararı verebileceği hâller, kati surette davanın esasına ilişkin değil ve fakat yargılamaya dair usul kurallarının ağır ve açık ihlalleri ile hükme müteessir usul kurumlarının ihmali suretiyle hüküm kurulması durumlarına münhasırdır.

5271 sayılı Kanun'un 286. maddesinin birinci fıkrası uyarınca bölge adlîye mahkemesi ceza dairelerinin bozma dışında kalan kararları temyiz edilebileceğinden, bölge adlîye mahkemesinin Kanun'un açık hükmüne aykırı şekilde verdiği bozma kararının temyiz edilebilmesinin de mümkün olmadığı anlaşılmıştır.

Bu sebeple ilk derece mahkemesi hükmünün hukuka aykırılık taşıdığının tespit edilmesi durumunda bölge adlîye mahkemesi ceza dairesince ilk derece mahkemesi hükmünün kaldırarak yeniden hüküm kurulması gerektiği hâlde bozma kararı verilmesi nedeniyle sanığın temyiz hakkının kısıtlanması söz konusu olacaktır." Bu nedenle Diyarbakır Bölge Adlîye Mahkemesi

12. Ceza Dairesinin, kanunî dayanağı bulunmayan 03.11.2023 tarihli bozma kararı ile anılan bozma kararına istinaden İlk Derece Mahkemesince tesis edilen 05.03.2024 tarihli kararın hukuki değerden yoksun olduğu ve görevsiz Mahkeme tarafından verilmiş olması da gözetilerek. Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesinin, 25.04.2025 tarihli ve 2024/2596 Esas, 2024/2261 Karar sayılı temyiz isteminin reddine dair ek kararı ve Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi

12. Ceza Dairesinin, 03.10.2024 tarihli ve 2024/2596 Esas, 2024/2261 Karar sayılı istinaf başvurusunun esastan reddine dair asıl kararı. Silopi 1. Asliye Ceza Mahkemesince verilen ilk karar olan 21.09.2021 tarihli ve 2019/529 Esas, 2021/1810 Karar sayılı hüküm ile ilgili olarak yapılan istinaf istemi üzerine Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi

12. Ceza Dairesi tarafından 5271 sayılı Kanun'un 280/2. maddesi de gözetilmek suretiyle istinaf incelemesi yapılıp hüküm kurulması gerektiğinin gözetilmemesi nedeniyle hukuka aykırı bulunmuştur.

III. KARAR

Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesinin, 25.04.2025 tarihli ve 2024/2596 Esas, 2024/2261 Karar sayılı temyiz isteminin reddine dair hukuka aykırı ek kararı kaldırılarak asıl hükmün incelenmesinde; başkaca yönleri incelenmeyen Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi