Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2024/13030 K.2024/5866

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin, hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. Sanık hakkında, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı başlatılan soruşturmada, Aksaray Cumhuriyet Başsavcılığınca 26.03.2013 tarihli iddianamesi ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 191 inci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca açılan kamu davasında Aksaray

3. Sulh Ceza Mahkemesinin 05.12.2013 tarihli ve 2013/193 Esas, 2013/558 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5560 sayılı Kanun ile değişik 5237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesinin ikinci fıkrası gereği tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına karar verilmiştir.

Kararın 22.10.2013 tarihinde itiraz edilmeksizin kesinleşmesi üzerine, tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı için dosya Denetimli Serbestlik Müdürlüğüne gönderilmiştir. B. Aksaray 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 19.10.2017 tarihli ve 2015/1386 Esas, 2017/187 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında açılan kamu davasının düşmesine kararı verilmiştir. C. Kararın Cumhuriyet savcısı tarafından istinaf edilmesi ile Ankara Bölge Adliye Mahkemesi

18. Ceza Dairesinin 14.11.2019 tarihli ve 2018/1884 Esas, 2019/1268 Karar sayılı kararı ile ilk derece hükmü kaldırılarak sanığın kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi, 58 inci maddesi ve 53 üncü maddesi uyarınca 10 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz sebepleri özetle. Kararın bozularak düşme kararı veya beraatine karar verilmesi talebine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Dava konusu, sanığın kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunu işlediği iddiasına ilişkindir. A.

İlk Derece Mahkemesinin Kabulü Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak suçundan 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 68 inci maddesi ile 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinde değişiklikten sonra Yargıtay kararlarına göre, sanık üzerine atılı suçun daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ise,

6545 sayılı Kanun'un 68 inci maddesi ile değiştirilen 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin 5 inci fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası uyarınca “davanın düşmesine” karar verilmiştir. B.

Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü Olay tarihinde emniyet güçleri tarafından uygulama noktasına gelen ve dur ihtarına uymayarak kaçan aracın kovalamaca sonucunda durdurulduğu, araç sürücüsünün sanık ... olduğu, ön sağ koltukta hakkında ilk derece Mahkemesince düşme hükmü verilen ...'ın bulunduğu, arama kararına istinaden araçta yapılan aramada araçta esrarın ele geçirildiği, haklarında tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine hükmedildiği, sanığın denetimli serbestlik müdürlüğünce çıkarılan tebligatın 18.02.2014 tarihinde bizzat tebliğ edildiği, yükümlülükler ve tedavi programının aynı tarihte bizzat tebliğinin yapıldığı,

sanık ...'ın 05.06.2014 tarihli bireysel görüşmeye katılmadığı, sanığın 09.07.2014 tarihinde bizzat uyarılmasına rağmen 06.01.2015 ve 10.02.2015 tarihlerindeki görüşmelerine katılmayarak yükümlülüklerini ihlal etmesi üzerine ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, kamu davasının düşürülmesine karar verilse de.

Ulusal Yargı Ağı Projesi (UYAP) sistemi üzerinden yapılan araştırmasında uyuşturucu madde kullanma suçundan hakkında ayrıca verilmiş herhangi bir tedbir kararı mevcut değildir, dolayısıyla sanığın istinaf incelemesine konu 13.02.2013 tarihinde kendisinde kullanmak amacıyla uyuşturucu maddenin ele geçirilmesi nedeniyle Aksaray

3. Sulh Ceza Mahkemesince verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine uygun davranmamakta ısrar etmesi nedeniyle, duruşma açılması ve sanığın atılı suçu işlediği sabit olmakla mahkumiyetine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Suç tarihi itibarıyla yürürlükte bulunan 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinde sanığa isnat edilen suç için ... ceza miktarının "bir yıldan iki yıla kadar hapis cezası" olarak belirlendiği; hükümden sonra yürürlüğe giren 5271 sayılı Kanun'un 17.10.2019 tarihli ve 7188 sayılı Kanun'un 24 üncü maddesi ile başlığı ile birlikte yeniden düzenlenmiş olan "Basit Yargılama Usulü" başlıklı 251 inci maddesinin birinci fıkrasında yer alan "Asliye Ceza Mahkemesince,

iddianamenin kabulünden sonra adli para cezasını ve/veya üst sınırı iki yıl veya daha az süreli hapis cezasını gerektiren suçlarda basit yargılama usulünün uygulanmasına karar verilebilir." şeklindeki düzenlemeye, 7188 sayılı Kanun'un Geçici 5 inci maddesinin birinci fıkrasının (d) bendinde yer alan "01.01.2020 tarihi itibarıyla kovuşturma evresine geçilmiş, hükme bağlanmış veya kesinleşmiş dosyalarda seri muhakeme usulü ile basit yargılama usulü uygulanmaz." şeklindeki düzenleme ile sınırlama getirilmiş ise de.

Anayasa Mahkemesinin 19.08.2020 tarihli 31218 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan, 25.06.2020 tarihli ve 2020/16 Esas, 2020/33 sayılı iptal kararı ile, "...kovuşturma evresine geçilmiş..." ibaresinin, aynı bentte yer alan "... basit yargılama usulü..." yönünden Anayasaya aykırı bulunarak iptaline karar verilmesi sebebiyle kovuşturma evresine geçilmiş olan ve basit yargılama usulü uygulanabilecek dosyalar yönünden 7188 sayılı Kanun'un 5 inci maddesinin birinci fıkrasının (d) bendinde yer alan düzenlemenin iptal edildiği anlaşıldığından.

Anayasa Mahkemesi kararlarının geriye yürümesi mümkün olmayıp, 5271 sayılı Kanunda yapılan değişikliklerin ise derhal uygulanması gerekmekle birlikte, basit yargılama usulü uygulanan olaylarda 5271 sayılı Kanun'nun 251 inci maddesinin üçüncü fıkrasına göre;

"mahkûmiyet kararı verildiği takdirde sonuç ceza dörtte bir oranında indirilir." şeklindeki düzenleme karşısında, Anayasa Mahkemesinin anılan iptal kararının neticeleri itibarıyla maddi ceza hukukuna ilişkin olduğunun ve 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan düzenlemenin sanık lehine sonuç doğurabilecek nitelikte olduğunun anlaşılması karşısında, 5237 sayılı Kanun'un 7 nci maddesi ile 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddesi hükümleri gözetilmek suretiyle sanığın hukuki durumunun, "Basit Yargılama Usulü" yönünden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması, nedeniyle ile hukuka aykırılık görülmüştür.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 18. Ceza Dairesinin 14.11.2019 tarihli ve 2018/1884 Esas, 2019/1268 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendi uyarınca takdîren Aksaray