Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2024/17004 K.2024/4349

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Sakarya Cumhuriyet Başsavcılığının, 15.12.2015 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında başka suçla birlikte kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası ile üçüncü fıkrasının (a) bendi, beşinci fıkrası uyarınca cezalandırılması için kamu davası açılmıştır. 2. Sakarya

6. Asliye Ceza Mahkemesi'nin, 17.05.2016 tarihli kararı ile sanığın, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5237 sayılı Kanun' un 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası, beşinci fıkrası, aynı Kanunun 35 inci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü ve 58 inci maddeleri uyarınca 3 yıl 4 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir. 3. Sakarya

6. Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.05.2016 tarihli kararının, sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay (8). Ceza Dairesinin 20.12.2022 tarihli kararı ile gerekçesiz olarak hüküm kurulması nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir. 4. Bozma üzerine Sakarya

6. Asliye Ceza Mahkemesinin, 21.12.2023 tarihli ve 2023/128 Esas, 2023/931 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan, 5237 sayılı Kanun' un 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (a) bendi, beşinci fıkrası, aynı Kanun'un 35 inci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü ve 58 inci maddeleri uyarınca ve kazanılmış hak kuralı nazara alınarak neticeten 3 yıl 4 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği; soyut iddia dışında cezalandırmaya yeterli delil bulunmadığına, lehine olan hususların gözetilmediğine, şüpheden sanık yararlanır ilkesi gereğince beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Dava konusu olay, suç tarihinde eşi ile tartışan müştekinin gece vakti evden ayrıldığı yolda yaya olarak yürümeye başladığı sırada yanına gelen sanığın, müştekiye bıçak dayayarak müştekiyi alıkoyarak yürüttüğü, tehdit içeren sözler söylediği, bir bina girişine zorla soktuğu burada iki şahsın sanığa "ne yapıyorsun" şeklinde çıkışması üzerine sanığın kaçmaya başladığı, sanığın, mağdura karşı bıçakla cebir ve tehdit kullanarak, cinsel amaçla kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu işlediği iddiasına ilişkindir.

IV. GEREKÇE

Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun tamamlanmış olduğu gözetilmeden, 5237 sayılı Kanun'un 35 inci maddesinde düzenlenen teşebbüs hükmünün uygulanması suretiyle sanık hakkında tayin edilen cezada indirim yapılması, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

1. Dava dosyası içeriği, müşteki anlatımları, adli rapor, olayın kolluğa intikal şekli, kolluk görevlileri tarafından hazırlanan tutanaklar, teşhis tutanağı, tanık beyanları, sanık savunmaları, Yargıtay bozma ilamı ve tüm dosya kapsamındaki deliller birlikte değerlendirildiğinde, sanığın davaya konu eylemi gerçekleştirdiğine ilişkin ilk derece mahkemesinin kabulünde isabetsizlik görülmediğinden, sanığın, soyut iddia dışında cezalandırmaya yeterli delil bulunmadığına, lehine olan hususların gözetilmediğine, şüpheden sanık yararlanır ilkesi gereğince beraat kararı verilmesi gerektiğine yönelik temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

2.Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın, yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

3. Sakarya 6. Asliye Ceza Mahkemesinin, 21.12.2023 tarihli ve 2023/128 Esas 2023/931 Karar sayılı kararında infaz olunacak ceza miktarının 3 yıl 4 ay 15 gün hapis cezası yerine kazanılmış hak kavramına yanlış anlam verilmek suretiyle sanığın 3 yıl 4 ay 15 gün hapis cezası üzerinden cezalandırılmasına karar verilmesi, karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Ancak kazanılmış hakka konu olan ceza üzerinden infazına karar verilmesi gerekirken, sonuç ceza üzerinden cezalandırılmasına karar verilmesi hukuka aykırı görülmüş ise de, bu hususun 1412 sayılı Kanun'un 322 nci maddesi uyarınca Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde (3) numaralı bentte açıklanan nedenle Sakarya

6. Asliye Ceza Mahkemesinin, 21.12.2023 tarihli ve 2023/128 Esas, 2023/931 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hükmün birinci bendinin yedinci paragrafındaki "ile cezalandırılmasına" ibaresi hükümden çıkarılarak yerine "üzerinden İNFAZINA" ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün Tebliğnameye uygun olarak,