Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2024/25928 K.2025/2878

Bursa 13. Ağır Ceza Mahkemesinin 26.10.2022 tarihli ve 2022/5 Esas, 2022/494 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında uyuşturucu madde ticareti suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188/3, 188/4b, 52 ve 53 ve 58. maddeleri gereği 15 yıl hapis ve 30.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir. B.

Bölge Adliye Mahkemesi Kararı Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesinin 11.01.2023 tarihli ve 2022/3012 Esas, 2023/5 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık ve müdafiinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri 1.Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi Sanığın arkadaşı olan tanığa ücret almadan uyuşturucu madde verdiğine, suç kastının bulunmadığına, şüpheden sanığın yararlanması gerektiğine, ele geçen uyuşturucu maddenin kişisel kullanım sınırları içinde bulunduğuna, sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 188/4-b maddesinin uygulanma şartlarının oluşmadığına ilişkindir.

2.Sanığın Temyiz İstemi Uyuşturucu madde kullanıcısı olduğuna, ancak ticaretini yapmadığına, bu hususta yeterli delil bulunmadığına, ele geçen uyuşturucu maddeyi kullanmak amacı ile üzerinde bulundurduğuna, tanığa uyuşturucu madde vermesinde suç işleme kastının bulunmadığına, karşılığında ücret almadığına, ilişkindir. B. Değerlendirme ve Gerekçe 1. Sanık müdafiinin temyiz istemine ilişkin olarak.

Temyiz istemine konu kararın, sanık müdafiinin kayıtlı elektronik posta adresine 17.01.2023 tarihinde ulaşmakla, 22.01.2023 tarihinde tebliğ edilmiş sayıldığı, müdafiin 09.02.2023 tarihinde sunduğu temyiz dilekçesi ile hükmü temyiz ettiği anlaşılmıştır. 7201 sayılı Tebligat Kanunu’nun (7201 sayılı Kanun), “Elektronik tebligat” başlıklı 7/a maddesinin ilgili bölümü.

“Elektronik yolla tebligat, muhatabın elektronik adresine ulaştığı tarihi izleyen beşinci günün sonunda yapılmış sayılır.” hükmünü içermektedir. 5271 sayılı Kanun'un “Sürelerin hesaplanması” başlıklı 39/1. maddesi. “Gün ile belirlenen süreler, tebligatın yapıldığının ertesi günü işlemeye başlar.” şeklinde, aynı maddenin dördüncü fıkrası ise “Son gün bir tatile rastlarsa süre, tatilin ertesi günü biter.” biçiminde düzenlenmiştir.

Gün ile belirlenen sürelerin, tebliğin yapıldığı tarihin ertesi gününden itibaren işlemeye başlayacağı ve son günün tatile isabet etmesi durumunda sürenin tatil gününü takip eden ilk iş günü sona ereceği hüküm altına alınmıştır. Sanık müdafiinin elektronik tebligat adresine gönderilen, Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesinin 11.01.2023 tarihli ve 2022/3012 Esas, 2023/5 Karar sayılı kararı, 17.01.2023 tarihinde elektronik posta adresine ulaşmıştır.

Bu itibarla 7201 sayılı Kanun’un 7/a maddesinin dördüncü fıkrası gereği bu tarihten beş gün sonra ilgili evrak tebliğ edilmiş sayılacaktır.

Bu açıklamalar doğrultusunda ilgili kararın sanık müdafiine 22.01.2023 tarihinde tebliğ edildiği ve 5271 sayılı Kanun’un 291 inci maddesinin birinci fıkrasının, hüküm tarihinde yürürlükte olan şekli ile 15 günlük kanunî temyiz süresinin son gününün, tatil gününe rastlamayan 06.02.2023 tarihi olduğu, ancak sanık müdafiinin bu süre geçtikten sonra 09.02.2023 tarihinde sunduğu temyiz dilekçesi ile hükmü temyiz ettiği anlaşılmıştır. 2. Sanığın temyiz istemine ilişkin olarak.

Dava dosyası kapsamına göre, ihbar üzerine yapılan fiziki takipte kolluk görevlilerince sanık ... ile tanık T.A'nın buluştuklarının, birbirlerinden bir şeyler alıp verdiklerinin gözlemlendiği, sanık ve tanığın üzerinde metamfetamin içeren uyuşturucu madde ele geçirildiği, tanığın, uyuşturucu maddeyi sanık ...'den aldığını beyan ederek sanığı teşhis ettiği, sanık ...'nin de tanık T.'ye uyuşturucu maddeyi ücret almadan verdiğini ikrar ettiği iddiasına ilişkin olarak.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdani kanaatin dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği,

dava dosyasında bulunan, fiziki takip ve yakalama tutanakları, kriminal inceleme raporları, bilirkişi raporu ile tanık ve sanık beyanları dikkate alındığında, sanığın, tanık T.'ye uyuşturucu madde temin etmek sureti ile üzerine atılı suçu işlediğine yönelik kabulde hukuka aykırılık bulunmadığı anlaşılmakla, sanığın temyiz istemi yerinde görülmemiş, Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır.

III. KARAR

1. Sanık müdafiinin temyiz istemi yönünden. Gerekçe bölümünde (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle, sanık müdafiinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298/1. maddesi gereğince, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle REDDİNE, 2. Sanığın temyiz istemi yönünden. Gerekçe bölümünde (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle Bursa Bölge Adliye Mahkemesi

15. Ceza Dairesinin, 11.01.2023 tarihli ve 2022/3012 Esas, 2023/5 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden.