Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2025/1462 K.2025/8689

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle.

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94. maddesiyle değişik 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 299/1. maddesi gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

A. İlk Derece Mahkemesi Kararı İzmir 15. Ağır Ceza Mahkemesinin, 12.01.2024 tarihli ve 2023/466 Esas, 2024/23 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında uyuşturucu madde ticareti suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188/3, 52, 53... . maddeleri uyarınca 10 yıl hapis cezası ve 30.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir. B.

Bölge Adliye Mahkemesi Kararı İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 18.09.2024 tarihli ve 2024/2589 Esas, 2024/2990 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik yapılan istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun'un 280/1-a maddesi uyarınca düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi Delil bulunmadığına, delillerin hukuka aykırı elde edildiğine, etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması gerektiğine, takdiri indirim sebeplerinin uygulanmamasının hatalı olduğuna ve beraat etmesi gerektiğine ilişkindir. B.

Değerlendirme ve Gerekçe Dava dosyası kapsamına göre; sanık hakkında alınan ihbarlar ve istihbari bilgi üzerine 28.04.2023 tarihinde yapılan fiziki takipte belirtilen yere motor ile iki şahsın geldiği ve sanığın yanına gittikleri, durdurulduklarında tanık ...'in rızaen esrar teslim ettiği, sanığın ise kaçtığı, 04.05.2023 tarihinde şüphe üzerine durdurulan sanığın rızaen iki parça esrar teslim ettiği, bu haliyle üzerine atılı suçu işlediği iddiasına ilişkin olarak.

Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin ''28.04.2023, 04.05.2023' yerine ''04.05.2023" olarak yazılması mahallinde düzeltilebilir maddi hata olarak kabul edilmiştir.

28.04.20 23... .05.2023 tarihli eylemlerle ilgili olarak. 28.04.2023 tarihli eylemde sanığın yakalamasının yapılamadığı, akabinde 04.05.2023 tarihli eylemde sanığın kullanma amacı dışında uyuşturucu madde bulundurduğunun anlaşılması karşısında; değişik zamanlarda gerçekleştirdiği eylemler nedeniyle zincirleme suç hükümlerine göre cezalandırılması gerektiği gözetilmeden sanık hakkında eksik ceza tayini aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdani kanaatin dava dosyası içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların yukarıda yapılan eleştiri dışında doğru biçimde belirlendiği, olay tutanakları, uyuşturucu maddelerin ele geçiriliş biçimi, kriminal inceleme raporu, sanık savunması,

tanık ve tutanak tanığı beyanları ile tüm dava dosyasında bulunan bilgi ve belgeler birlikte değerlendirildiğinde, sanığın uyuşturucu madde ticareti suçunu işlediğine dair kabulde, delillerin değerlendirilmesine ilişkin takdirlerinde, dava dosyasının kapsamıyla uygun gerekçelerle sanık hakkında etkin pişmanlık hükümleri ile takdiri indirim sebeplerinin uygulama dışı bırakılmasında bir hukuka aykırılık bulunmadığı, delillerin hukuka uygun elde edildiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin temyiz istemleri yerinde görülmemiş, Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır.

III. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 18.09.2024 tarihli ve 2024/2589 Esas, 2024/2990 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden.