Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2025/679 K.2026/785

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94. maddesiyle değişik 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 299/1. maddesi gereği takdiren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

A. İlk Derece Mahkemesi Kararı Ordu 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 24.09.2024 tarihli ve 2024/77 Esas, 2024/281 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188/3, 188/4-a, 62/1, 52/2-4, 53... /6-7. maddeleri uyarınca 12... ay hapis ve 25.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir. B.

Bölge Adliye Mahkemesi Kararı Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 19.11.2024 tarihli ve 2024/3918 Esas, 2024/2545 Karar sayılı kararı ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ

1. Temyiz Sebepleri Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi Suçun unsurlarının oluşmadığına, sanığın ikametinde yapılan aramanın hukuka aykırı olması nedeniyle elde edilen delillerin hükme esas alınamayacağına, tanık T.K.'nin mahkemedeki beyanlarına itibar edilmesi gerektiğine ilişkindir.

2. Değerlendirme ve Gerekçe Dava dosyası kapsamına göre; ihbar üzerine yapılan fiziki takipte sanığın tanık T.K.'ye sentetik kannabinoid sattığı, akabinde ikametinde yapılan usulüne uygun aramada sentetik kannabinoid ele geçtiği iddiasına ilişkin olarak.

Tape kayıtları, ihbar, olay, fiziki takip ve ikamet arama tutanağının içeriği, kullanıcı tanık T.K.'nin müdafi huzurundaki kolluk ifadesi, dava dışı sanık S.Y.'nin beyanları birlikte dikkate alındığında, sanığın üzerine atılı suçun sübuta erdiği, tüm delillerin hukuka uygun olarak toplandığı, yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdani kanaatin dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı,

eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde düzeltme nedeni dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır. 5237 sayılı Kanun’un 58/4. maddesinde sırf askerî suçlarla diğer suçlar arasında tekerrür hükümleri uygulanamayacağının hüküm altına alındığı, sanık hakkında tekerrüre esas alınan Ordu

3. Asliye Ceza Mahkemesinin 20.06.2019 tarihli ve 2018/598 Esas, 2019/510 Karar sayılı ilamının, 1632 sayılı Askeri Ceza Kanunu'nun (1632 sayılı Kanun) 63/1-a maddesinde düzenlenen "yoklama kaçağı" suçu olduğu ve anılan suçun sırf askeri suç olması nedeniyle, sanık hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçu bakımından kurulan hükümde tekerrüre esas alınamayacağı, sanığın adli sicil kaydında tekerrüre esas alınabilecek başkaca mahkumiyetinin de bulunmadığı gözetilmeden, yazılı şekilde tekerrrür hükümlerinin uygulanması hukuka aykırı değerlendirilmiş; bu hususun Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

III. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle, sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden, Samsun Bölge Adliye Mahkemesi

7. Ceza Dairesinin, 19.11.2024 tarihli ve 2024/3918 Esas, 2024/2545 Karar sayılı kararının, 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 303/1. maddesi uyarınca İlk Derece Mahkemesi hükmünün tekerrüre ilişkin paragrafının çıkartılması suretiyle, İlk Derece Mahkemesi hükmündeki hukuka aykırılığın DÜZELTİLEREK, Tebliğname’ye uygun olarak,