Konkordato, borca batık ya da batma tehlikesindeki borçluya nefes alma imkânı tanıyan bir süreçtir; ancak bu korumadan yararlanmak, borçlunun mali durumunu belgeyle ortaya koyabilmesine bağlıdır. İİK ve HMK çerçevesinde yürüyen süreçte, mühlet talebinin reddi çoğu zaman iyi niyet eksikliğinden değil, sunulan belgelerin yetersizliğinden kaynaklanır.
Mühlet Talebinde Belgenin Rolü
Geçici mühlet, borçluya ancak makul bir iyileşme projesi ve buna dayanak mali tablolar sunulduğunda tanınır. Uygulamada ilk adım, borçlunun aktif-pasif durumunu, nakit akışını ve ödeme planını tutarlı biçimde ortaya koyan bir dosya hazırlamaktır. Bu dosya eksikse, borçlunun elde etmek istediği koruma baştan riske girer.
Borçluyu Zayıf Düşüren Eksikler
- Güncel mali tabloların, borç listesinin ve alacaklı bilgilerinin eksik sunulması
- İyileştirme projesinin gerçekçi rakamlara dayandırılmaması
- Mühlet süresince yapılan işlemlerin kayıt altına alınmaması
- Komiserle yürütülen yazışma ve raporların dosyalanmaması
Mühlet Boyunca Korunan Haklar
Konkordato sürecinde borçlu, belirli sınırlar içinde işletmesini sürdürme ve takiplerden korunma imkânı bulur. Ancak bu koruma mutlak değildir; borçlunun mühlet koşullarına uygun davrandığını gösterebilmesi gerekir. Bu nedenle sürece giren ve çıkan her değer, tarihiyle birlikte kayıt altına alınmalıdır.
Alacaklı İtirazına Hazırlık
Alacaklılar, konkordato projesine ve borçlunun beyanlarına itiraz edebilir. Borçlunun bu itirazlara karşı hazırlıklı olması, iddialarını doğrulayan güncel belgeleri erişilebilir tutmasıyla mümkündür. Belge zayıfsa, itiraz karşısında sürecin devamı tehlikeye girebilir.
Genel Uyarı
Konkordato, borçluya tanınan bir imkân olduğu kadar, belge disiplini gerektiren teknik bir süreçtir. Mali durumu şeffaf ve tutarlı biçimde ortaya koymak, korumadan yararlanmanın temel şartıdır. Her işletmenin mali yapısı farklı olduğundan, sürece girmeden önce durumunuzu bir hukukçu ve mali müşavirle birlikte değerlendirmeniz önerilir.